Η δεύτερη σκηνοθετική προσπάθεια του Ron Howard, το Night Shift(1982) είναι μια τρομερή φάρσα γεμάτη υστερικές ιδέες χάρη στους βετεράνους σεναριογράφους κωμωδίας Lowell Ganz και Babaloo Mandel (Parenthood, Fever Pitch). Ο Henry Winkler (Happy Days) είναι χαμηλών τόνων σε μια απολαυστικά άψογη ερμηνεία. Η Shelley Long  απολαυστική  επίσης ως μια άτυχη χαρούμενη πουγκάρ. Αλλά ο θρίαμβος του casting είναι το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Michael Keaton ως Billy Blaze, ξεκινώντας μια καριέρα πλούσια σε κωμικά και δραματικά στιγμιότυπα.

Το Night Shift είναι επίσης αξιοσημείωτο για τον τεράστιο αριθμό των αναγνωρίσιμων ηθοποιών που συμπληρώνουν τους δεύτερους ρόλους, όπως: Richard Belzer ως δολοφόνος? Ο αδερφός του Ron Howard, ο Clint, ως ένας από τους πελάτες του Τσακ και του Μπιλ. Ο Kevin Costner σε ένα "blink and you'll miss him" παίζει ως "Frat Boy #1"; Η Shannen Doherty ως Bluebird (η εκδοχή της ταινίας ενός Girl Scout) Ο κωμικός Charles Fleischer ως συγκρατούμενος. και ο ηθοποιός Vincent Schiavelli ως ντελίβερι.

Πλοκή: Όταν ο κακότυχος οικονομικός σχεδιαστής Chuck Lumley (Henry Winkler), Bill Blazejowski (Michael Keaton) και μια πόρνη , η Belinda Keaton (Shelley Long)συναντιούνται. στο νεκροτομείο της Νέας Υόρκης, τίποτα δεν θα είναι ποτέ το ίδιο στη Νυχτερινή Βάρδια. Τώρα, όσο περίεργη κι αν είναι η τριάδα, τα ταλέντα τους συνδυάζονται τέλεια για να μετατρέψουν μια αποθήκη για τους νεκρούς στο πιο ζωντανό μέρος στην Πόλη, καθώς οι τρεις δραστηριοποιούνται ως «Love Brokers».

 Tο The Long Kiss Goodnight είναι μια ταινία δράσης της δεκαετίας του '90  του σκηνοθέτη Renny Harlin, του 1996 και αποτελεί την επιτομή της εξαιρετικής αυτής χρυσής εποχής του κινηματογράφου δράσης.

Το σενάριο γράφτηκε από τον Shane Black, ο οποίος στις αρχές της δεκαετίας του 90 ήταν ένας από τους πιο ακριβοπληρωμένους σεναριογράφους στο Χόλιγουντ. Περισσότερο γνωστός για τη συγγραφή του Lethal Weapon και του The Last Boy Scout όταν πούλησε αυτό το σενάριο για 4 εκατομμύρια  δολάρια, και πρόσφερε το σήμα κατατεθέν του συνδυασμού εντυπωσιακών σκηνικών δράσης και αιχμηρών διαλόγων. Δεν έχει σημασία ότι μέχρι το τέλος, η πλοκή είναι σχεδόν ανόητη – κάτι για μια κυβερνητική συνωμοσία στους καταρράκτες του Νιαγάρα; – γιατί σε αυτό το σημείο έχουμε επενδύσει πλήρως στην επιβίωση των δύο κεντρικών μας χαρακτήρων.

Ο χαρακτήρας "Mitch Henessey" αρχικά υποτίθεται ότι ήταν λευκός και Εβραίος και είχε διαφορετικό όνομα. Ο Matthew Broderick και ο  Richard Dreyfuss θεωρήθηκαν και οι δύο για αυτό. Ο Samuel L. Jackson άκουσε για το σενάριο, το διάβασε και κανόνισε να κάνει μια ανάγνωση. Εντυπωσίασε τόσο πολύ τους πάντες που πήρε τον ρόλο και  και ξαναγράφτηκε για αυτόν.

Η άνοδος της Gena Davis  στο Χόλιγουντ ήταν γρήγορη. Κωμωδίες όπως το "Tootsie" οδήγησαν σε περισσότερους τρισδιάστατους ρόλους σε ταινίες όπως το "The Fly", το οποίο οδήγησε σε ένα Όσκαρ για το "The Accidental Tourist" του 1988 - όλα αυτά σε λιγότερο από μια δεκαετία. Με τη βοήθεια του τότε συζύγου της Renny Harlin , Φινλανδού μαέστρου δράσης, ακολούθησε πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ταινίες δράσης όπως στην συγκεκριμένη.

Η ταινία γυρίστηκε σε όλο το Οντάριο του Καναδά.  Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο Τορόντο, στο Χάμιλτον, στο Κόλλινγκγουντ, στο Μίλτον, στο Uxbridge, στο Wasaga Beach, στο Unionville και στο Windermere House στη Muskoka.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ:

Η δασκάλα Samantha Caine (Geena Davis) έχτισε μια καλή ζωή για την ίδια και την κόρη της οκτώ χρόνια αφότου ξεβράστηκε στην ξηρά με ολική αμνησία. Όταν μια ελαφριά διάσειση και ένας ιδιωτικός ερευνητής (Σάμιουελ Λ. Τζάκσον) αποκαθιστά μέρος της μνήμης της, η Σαμάνθα συνειδητοποιεί ότι ήταν κάποτε μια άρτια εκπαιδευμένη δολοφόνος - και ότι δεν έχει ξεφύγει αρκετά από το παρελθόν της. 

Οι έντονοι διάλογοι από τον σεναριογράφο Shane Black βοηθούν να γίνει αυτό ένα από τα πιο διασκεδαστικά θρίλερ δράσης της δεκαετίας του 90

 Το Dark Star είναι μια αμερικανική κωμωδία επιστημονικής φαντασίας του 1974. Το Dark Star ήταν το μεγάλου μήκους σκηνοθετικό ντεμπούτο του Carpenter. Το σενάριο γράφτηκε από τους John Carpenter και Dan O'Bannon ενώ ήταν φοιτητές κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνια. Ήταν το ντεμπούτο μεγάλου μήκους για τον O'Bannon, ο οποίος υπηρέτησε επίσης ως μοντέρ, σχεδιαστής παραγωγής και επόπτης οπτικών εφέ, και εμφανίστηκε ως λοχίας Pinback. Η ταινία ακολουθεί το πλήρωμα του διαστημόπλοιου Dark Star που φθείρεται, είκοσι χρόνια στην αποστολή τους να καταστρέψουν ασταθείς πλανήτες που θα μπορούσαν να απειλήσουν τον μελλοντικό αποικισμό άλλων πλανητών.

Ξεκινώντας ως φοιτητική ταινία του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια που παρήχθη από το 1970 έως το 1972, επεκτάθηκε σταδιακά σε μεγάλου μήκους μέχρι να εμφανιστεί στην Filmex το 1974 και στη συνέχεια έλαβε περιορισμένη κυκλοφορία στους κινηματογράφους το 1975. Ο τελικός προϋπολογισμός της υπολογίζεται στα 60.000 $. 3] Αν και αρχικά δεν είχε επιτυχία με το κοινό, έτυχε σχετικά καλής αποδοχής από τους κριτικούς και συνέχισε να προβάλλεται στους κινηματογράφους μέχρι το 1980. Η επανάσταση του Home Video στις αρχές της δεκαετίας του 80 βοήθησε την ταινία να αποκτήσει την «καλτ κλασική» ιδιότητα. 

Είναι μια απίστευτη  καλογυρισμένη χαμηλού προϋπολογισμού ταινία .Μια φτηνή ταινία γεμάτη εντυπωσιακά χρώματα, ερασιτεχνικές αλλά ωραίες  ερμηνείες και  ειδικά εφέ που λάτρεψα. Ο John Carpenter προφανώς  του έλειπε η χορηγία, αλλά δεν του έλειπε το ταλέντο και γι' αυτό κατάφερε να ξεπεράσει αυτά τα ζητήματα και να γυρίσει μια αξιοπρεπή ταινία που μοιάζει περισσότερο με φοιτητική διατριβή κινηματογράφου, παρά με αληθινή ταινία.....αλλά είναι !!!!!

 Το Conan the Barbarian  είναι μια ταινία του 1982 του σκηνοθέτη John Milius και αναγνωρίζεται ως η σημαντική ανακάλυψη του ηθοποιού Arnold Schwarzenegger. Βασίζεται χαλαρά στις ιστορίες Conan του Robert E. Howard. Ακολούθησε το 1984 μια πιο ανάλαφρη, πιο φιλική προς τα παιδιά, αλλά λιγότερο επιτυχημένη συνέχεια, ο Conan the Destroyer.

Ο Κόναν ο Βάρβαρος, η ταινία που μετέτρεψε τον Arnold Schwarzenegger σε παγκόσμιο σούπερ σταρ. Ο Schwarzenegger  ήταν γνωστός  στον κόσμο του bodybuilding. Κέρδισε τον πρώτο του ερασιτεχνικό τίτλο Mr. Universe το 1967. Αφού μετακόμισε στην Καλιφόρνια το 1968 για να προπονηθεί και να αγωνιστεί σε μεγαλύτερες διοργανώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, κέρδισε άλλους τρεις τίτλους Mr. Universe και στη συνέχεια τον επαγγελματικό τίτλο Mr. Olympia σε έξι χρόνια σειρά (1970–75) πριν από τη σύνταξη. Εξέπληξε τον κόσμο του bodybuilding επιστρέφοντας στον ανταγωνισμό για άλλη μια φορά για να διεκδικήσει τον τίτλο του Mr. Olympia το 1980. 

Εν τω μεταξύ, ο Schwarzenegger κυνήγησε το παιδικό του όνειρο να παίξει σε ταινίες. Στην πρώτη του ταινία, Ο Ηρακλής στη Νέα Υόρκη (1970), ο  Schwarzenegger έπαιξε τον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά ένας άλλος ηθοποιός χρησιμοποιήθηκε για να μεταγλωττίσει τον διάλογό του. Η εγγενής γοητεία και το πνεύμα του  Schwarzenegger ήρθαν τελικά στο διάσημο ντοκιμαντέρ Pumping Iron (1977), το οποίο οδήγησε στον πρωταγωνιστικό ρόλο του στο Conan the Barbarian (1982).

Ο Milius πρότεινε τον φίλο του, Basil Poledouris, για να δημιουργήσει τη μουσική για τονConan. είχαν μια επιτυχημένη συνεργασία στο "Big Wednesday" (1978). Ο Milius και ο  Poledouris αντάλλαξαν ιδέες καθ' όλη τη διάρκεια της παραγωγής, επεξεργάζοντας θέματα και «συναισθηματικούς τόνους» για κάθε σκηνή.

Ο Sean Connery και ο John Huston θεωρήθηκαν για τους άλλους ρόλους. Τελικά  οι James Earl Jones και Max von Sydow προσλήφθηκαν, σύμφωνα με τον Milius, με την ελπίδα ότι θα εμπνεύσουν τους Schwarzenegger, Bergman και Lopez. Ο Jones ήταν βραβευμένος βετεράνος ηθοποιός πολλών θεατρικών και κινηματογραφικών παραγωγών. Ο Von Sydow ήταν Σουηδός ηθοποιός διεθνούς φήμης.

To Conan theBarbarian είναι η ταινία που γεννήθηκε να κάνει ο φαύλος συγγραφέας-σκηνοθέτης John Milius, και ο Άρνολντ κατασκευάστηκε γενετικά για τον ρόλο του ως ο μυαλωμένος, γεμάτος αγωνία ήρωας που δημιουργήθηκε στα pulp μυθιστορήματα του Robert E. Howard. Ο Oliver Stone συνέβαλε στο σενάριο του Milius, και ο σχεδιασμός παραγωγής από τον καλλιτέχνη κόμικ Ron Cobb αντιπροσωπεύει μια τέλεια κινηματογραφική υλοποίηση του φανταστικού κόσμου του Howard. 

Η ταινία επρόκειτο αρχικά να γυριστεί στα Shepperton Studios στο Surrey της Αγγλίας και η σκηνή τέλους γυρίστηκε εκεί τον Οκτώβριο του 1980 προτού επιλέξουν άλλη τοποθεσία. Το συνεργείο σκέφτηκε να γυρίσει στα Jadran Film Studios στο Ζάγκρεμπ της Γιουγκοσλαβίας (τώρα Κροατία), αλλά λόγω επιπλοκών, αποφάσισε να ψάξει για διαφορετική τοποθεσία. Αρχικά σκέφτηκαν να γυρίσουν στα στούντιο Cinecittà στη Ρώμη, πριν τελικά επιλέξουν την τοποθεσία παραγωγής τους. Αφού επέλεξαν την τοποθεσία τους, τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 7 Ιανουαρίου 1981.

Η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στην Ισπανία. Εσωτερικές σκηνές γυρίστηκαν σε μια μεγάλη, εγκαταλειμμένη βιομηχανική αποθήκη που ήταν μέρος ενός εργοστασίου τρακτέρ στη Φουενλαμπράδα, 20 μίλια έξω από τη Μαδρίτη. αυτό το κτίριο χρησίμευε και ως έδρα παραγωγής. Στην αποθήκη δόθηκε η κωδική ονομασία "La Nava" - οι σκηνές που γυρίστηκαν εδώ περιλάμβαναν τη σκηνή του οργίου, τον Πύργο του Σετ και το Παλάτι του Θάλσα. Πρόσθετες φωτογραφίες έγιναν σε ένα εγκαταλελειμμένο υπόστεγο στην αεροπορική βάση Torrejón στο Torrejón de Ardoz της Μαδρίτης - αυτές οι σκηνές περιλαμβάνουν την ομιλία του πατέρα του Conan στον μικρό γιο του στην αρχή της ταινίας και μέρος του Temple of Set.

Υπόθεση: Ένα νεαρό αγόρι, ο Conan, γίνεται σκλάβος αφού οι γονείς του σκοτώνονται και η φυλή του καταστρέφεται από έναν άγριο πολέμαρχο και μάγο, τονThulsa Doom. Όταν μεγαλώσει γίνεται ένας ατρόμητος, αήττητος μαχητής. Απελευθερωμένος, σχεδιάζει εκδίκηση εναντίον της Thulsa Doom.

 Τι να πρωτοπώ για αυτο το αριστουργημα επιστημονικης φαντασιας και ενα απ τα καλυτερα του sci-fi ειδους στην ιστορια του κινηματογραφου. Με την υπογραφη του αειμνηστου  Stanley Kubrick. Με απιστευτα πρωτοποριακα εφε για την εποχη εκεινη τα οποια βεβαιως και βραβευτηκαν με Oscar.Ειναι βασισμενη  στο διηγημα του Arthur Clarke ο οποιος εχει γραψει και το σεναριο της ταινιας. Να υπενθυμισω οτι το Oscar  καλυτερων οπτικων εφε που κερδισε η ταινια ειναι και το μοναδικο Oscar του Stanley Kubrick.

Πριν από πενήντα τέσσερα χρόνια, ο Stanley Kubrick και ο Arthur C. Clarke ξεκίνησαν να κάνουν ένα νέο είδος επιστημονικής φαντασίας. Πώς φαίνεται το μέλλον τους τώρα που είναι παρελθόν; 

Ο Kubrick, γιος γιατρού από το Μπρονξ που ξεκίνησε ως φωτογράφος για το αμερικάνικο περιοδικό Look, έκλεινε τα σαράντα εκείνη τη χρονιά και η άνοδός του στο Χόλιγουντ τον είχε αφήσει πεινασμένο να κάνει εξωφρενικές ταινίες με τους δικούς του όρους. Η ταινία διακρίνεται για την επιστημονικά ακριβή απεικόνιση της πτήσης στο διάστημα, τα πρωτοποριακά ειδικά εφέ και τις διφορούμενες εικόνες. Ο Kubrick απέφυγε τις συμβατικές κινηματογραφικές και αφηγηματικές τεχνικές. Ο διάλογος χρησιμοποιείται με φειδώ, και υπάρχουν μεγάλες σεκάνς που συνοδεύονται μόνο από μουσική. Το soundtrack ενσωματώνει πολλά έργα κλασικής μουσικής, από συνθέτες όπως οι Richard Strauss, Johann Strauss II, Aram Khachaturian και György Ligeti.

Μετά την ολοκλήρωση του Dr. Strangelove (1964), ο σκηνοθέτης Stanley Kubrick είπε σε έναν δημοσιογράφο από την Columbia Pictures ότι το επόμενο έργο του θα ήταν για την εξωγήινη ζωή και αποφάσισε να κάνει "την παροιμιώδη καλή ταινία επιστημονικής φαντασίας". Το πώς ο Kubrick ενδιαφέρθηκε να δημιουργήσει μια ταινία επιστημονικής φαντασίας δεν είναι καθόλου ξεκάθαρο.

Ο Kubrick έλαβε χρηματοδότηση και διανομή από το αμερικανικό στούντιο Metro-Goldwyn-Mayer με το σημείο πώλησης ότι η ταινία θα μπορούσε να διατεθεί στην αγορά με τη μορφή εξαιρετικά ευρείας οθόνης Cinerama, που έκανε το ντεμπούτο της πρόσφατα με το How the West Was Won. Θα γυρίστηκε και θα μονταριστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου στη νότια Αγγλία, όπου ζούσε ο Kubrick, χρησιμοποιώντας τις εγκαταστάσεις των MGM-British Studios και Shepperton Studios. 

Η ταινία έλαβε ποικίλες κριτικές απαντήσεις, που κυμαίνονταν από εκείνους που την είδαν ως σκοτεινά αποκαλυπτική έως αυτούς που την είδαν ως μια αισιόδοξη επανεκτίμηση των ελπίδων της ανθρωπότητας. Οι κριτικοί σημείωσαν την εξερεύνηση θεμάτων όπως η ανθρώπινη εξέλιξη, η τεχνολογία, η τεχνητή νοημοσύνη και η πιθανότητα εξωγήινης ζωής.  Η ταινία θεωρείται πλέον ευρέως ως μια από τις σπουδαιότερες και πιο σημαντικές ταινίες που έχουν γίνει ποτέ. Το 1991, κρίθηκε «πολιτιστικά, ιστορικά ή αισθητικά σημαντικό» από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου των Ηνωμένων Πολιτειών και επιλέχθηκε για διατήρηση στο Εθνικό Μητρώο Ταινιών.

ΣΥΝΟΨΗ

Ένας μυστηριώδης μαύρος μονόλιθος που συναντά το προϊστορικό παρελθόν μας πηδάει χιλιετίες και συνδέεται με ένα μέλλον αποικισμένου διαστήματος. Όπου ο αστροναύτης Bowman πρόκειται να εξερευνήσει αχαρτογράφητη περιοχή. Ένας ποιητικός διαλογισμός για την τεχνολογία και την ανθρωπότητα, προσαρμοσμένος από μια ιστορία του σεβάσμιου Arthur C. Clarke.

 

Waterloo(1970) :Ο Rod Steiger κάνει έναν χαρισματικό (αν και κάπως ψηλό) Ναπολέοντα σε αυτό το πλούσιο ιταλικό/ρωσικό έπος σε σκηνοθεσία Sergei Bondarchuk ("Πόλεμος και Ειρήνη"). Φημισμένο για τις υπερβολικά τοποθετημένες σκηνές μάχης, αυτό το ιστορικό δράμα απεικονίζει την προσπάθεια του Γάλλου στρατιωτικού ηγέτη να ανακαταλάβει τον γαλλικό θρόνο μετά την απόδρασή του από την εξορία του στην Έλβα στην τελευταία του μάχη ενάντια στις συμμαχικές δυνάμεις της Αγγλίας και της Πρωσίας στο Βατερλώ.  Ο  παραγωγός Dino De Laurentis ανακοίνωσε την ταινία τον Οκτώβριο του 1965, λέγοντας ότι θα την  γύριζε την επόμενη χρονιά. Ο John Huston επρόκειτο στην αρχή να τη σκηνοθετήσει.

Με πάνω από 12 εκατομμύρια , ήταν μια από τις πιο ακριβές ταινίες που έγιναν ποτέ εκείνη την εποχή. Ο Dino De Laurentis ήθελε να την  κάνει εδώ και 10 χρόνια, αλλά η εταιρεία παραγωγής του δεν μπορούσε να το αντέξει οικονομικά. Στη συνέχεια, η Mosfilm παρενέβη, συνεισφέροντας πάνω από 4 εκατομμύρια λίρες, 20.000 στρατιώτες, μια πλήρη ταξιαρχία σοβιετικού ιππικού και τεράστιο αριθμό μηχανικών και εργατών για να προετοιμάσει τοποθεσίες και εγκαταστάσεις για 48 ημέρες γυρισμάτων  στην Ουκρανία. Αν είχε κατασκευαστεί στη Δύση χωρίς τη βοήθεια του Κόκκινου Στρατού, θα κόστιζε 3 φορές περισσότερο. Για να αναδημιουργήσουν το πεδίο της μάχης, οι Σοβιετικοί κατέστρεψαν 2 λόφους, βάθυναν μια κοιλάδα, έφτιαξαν μίλια δρόμους, μεταφύτευσαν 5.000 δέντρα, έσπειραν χωράφια με σίκαλη, κριθάρι και αγριολούλουδα και ανακατασκεύασαν 4 ιστορικά κτίρια. Η παραγωγή περιλάμβανε Ιταλούς και Ρώσους τεχνικούς, Άγγλους και Γάλλους συμβούλους, Γιουγκοσλάβους κασκαντέρ και ηθοποιούς από την Αμερική, τον Καναδά, την Αγγλία, την Ιρλανδία, την Ιταλία, τη Γαλλία και τη Ρωσία.

Το Waterloo είναι μια ταινία επικής κλίμακας με ένα καστ που ταιριάζει. Ο Rod Steiger, Christopher Plummer, Orson Welles και ο  Jack Hawkins συμβάλλουν με ωραία πορτρέτα σπουδαίων ανδρών σε ένα υπέροχο σκηνικό μάχης και αιματοχυσίας. Η εξαιρετική ποιότητα της παραγωγής είναι ο λόγος που συνεχίζει να παραμένει ασυναγώνιστο οπτικά 50 χρόνια μετά τη δημιουργία του.

 Από τον James Cameron  έρχεται αυτή η συναρπαστική περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας The Abyss(1989). Ο σκηνοθέτης James Cameron  περιστρέφει μια υποβρύχια ιστορία επιστημονικής φαντασίας για μια κατεδαφισμένη θαλάσσια  πλατφόρμα πετρελαίου , τη μυστική αναζήτηση μιας εξαφανισμένης ατομικής κεφαλής και μια συνάντηση με έναν εξωγήινο πολιτισμό. 

Το The Abyss κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 9 Αυγούστου 1989. Ακριβώς τρεις μήνες αργότερα, το Τείχος του Βερολίνου κατεδαφίστηκε, θέτοντας ένα συμβολικό τέλος στο σοβιετικό μπλοκ και στις δεκαετίες εντάσεις που συνοδευόταν από αυτό. Είναι εύκολο να ξεχάσουμε πόσο πολύ συνέπεσαν αυτά τα δύο γεγονότα, ίσως επειδή οι ταινίες του Cameron  έμοιαζαν πάντα στραμμένες προς το μέλλον, αναπτύσσοντας τεχνολογίες που δεν θα έμπαιναν στη βιομηχανία για χρόνια αργότερα. Αλλά το The Abyss είναι τόσο παλιό για εμάς τώρα όσο το North By Northwest του Alfred Hitchcock ή το Some Like It Hot του Billy Wilder ήταν στο κοινό το 1989, και είναι το προϊόν μιας γενιάς που μεγάλωσε φοβούμενος τον πυρηνικό αφανισμό. Το αναμενόταν, έστω.

Είναι ένα μοτίβο που θα επαναληφθεί αργότερα στην καριέρα του Cameron με τον Τιτανικό και το Avatar: αναφορές για υπέρβαση κόστους και σκηνοθετική ύβρις, ακολουθούμενη από μια ταινία που έπληξε τον πολιτισμό όπως το τσουνάμι που δεν πρόλαβε να δει το 89. Η Άβυσσος δεν ήταν». Ήταν σχεδόν εξίσου επιτυχημένη με τις άλλες δύο, αλλά ώθησε την τέχνη της υπερπαραγωγής προς τα εμπρός, αναμένοντας το άλμα στα ψηφιακά εφέ που θα καταλάμβαναν το Χόλιγουντ την επόμενη δεκαετία, ξεκινώντας με το Terminator 2: Judgment Day του Cameron δύο χρόνια αργότερα.

Η ιδέα για το The Abyss ήρθε στον James Cameron όταν, σε ηλικία 17 ετών και στο γυμνάσιο, παρακολούθησε μια επιστημονική διάλεξη για τις καταδύσεις σε βαθιά θάλασσα από έναν άνδρα, τον Francis J. Falejczyk, ο οποίος ήταν ο πρώτος άνθρωπος που ανέπνεε υγρό από τους πνεύμονές του σε πειράματα. διεξήχθη από τον Johannes A. Kylstra στο Πανεπιστήμιο Duke. Στη συνέχεια έγραψε ένα διήγημα που επικεντρώθηκε σε μια ομάδα επιστημόνων σε ένα εργαστήριο στον βυθό του ωκεανού. Η βασική ιδέα δεν άλλαξε, αλλά πολλές από τις λεπτομέρειες τροποποιήθηκαν με τα χρόνια. Μόλις ο  Cameron έφτασε στο Χόλιγουντ, συνειδητοποίησε γρήγορα ότι μια ομάδα επιστημόνων δεν ήταν τόσο εμπορική και την άλλαξε σε μια ομάδα εργαζομένων. Ενώ έφτιαχνε τους Εξωγήινους, ο  Cameron είδε μια ταινία του National Geographic σχετικά με οχήματα που λειτουργούσαν εξ αποστάσεως που λειτουργούσαν βαθιά στον Βόρειο Ατλαντικό Ωκεανό. Αυτές οι εικόνες του θύμισαν το διήγημά του. Αυτός και η παραγωγός Gale Anne Hurd αποφάσισαν ότι το The Abyss θα ήταν η επόμενη ταινία τους.

Από πολλές απόψεις, το The Abyss είναι το τέλειο παράδειγμα του τι σημαίνει να είναι  ταινία James Cameron: Είναι ένα τεχνικό θαύμα που βραβεύει την καινοτομία σε σχέση με την αφήγηση ή τον χαρακτήρα.  Η ταινία έκανε το ντεμπούτο της στο νούμερο δύο στο εγχώριο box office, ακριβώς πίσω από την κωμωδία Parenthood, και συνέχισε με εισπράξεις 90 εκατομμυρίων δολαρίων από προϋπολογισμό περίπου 45 εκατομμυρίων δολαρίων - όχι καταστροφικά νούμερα, αλλά εξακολουθεί να είναι μια ήπια επιτυχία σε σύγκριση με το Aliens και το The Terminator. Νικητής του Όσκαρ Καλύτερων Οπτικών Εφέ.