Κυριακή, 30 Σεπτεμβρίου 2018

Το Zathura είναι ένα εικονογραφημένο παιδικό βιβλίο από τον Αμερικανό συγγραφέα Chris Van Allsburg καθώς και τον τίτλο μιας ταινίας του 2005 που βασίζεται στο βιβλίο. Δύο αγόρια μπαίνουν σε μια διαγαλαξιακή περιπέτεια όταν το σπίτι τους πετάγεται μαγικά στο διάστημα. Το βιβλίο είναι μια συνέχεια του Jumanji, ένα άλλο εικονογραφημένο βιβλίο του Van Allsburg, και γίνονται αναφορές, τόσο οπτικές όσο και κειμενικές.Το βιβλίο του εξειδικευμένου στην παιδική περιπέτεια Chris Van Allsburg, που φυσικά είχε υπογράψει και το Jumanji, μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη ο σκηνοθετης και ηθοποιός ,Jon Favreau.

Underworld - Born Slippy [Trainspotting]

Joe Cocker & Jennifer Warnes - Up Where We Belong (Officer, Gentleman & Top Gun)

Eric Carmen - Hungry Eyes

Stand By Me • Ben E. King

The Last of the Mohicans - Promontory (Main Theme)

Έρχεται σύντομα στα ελληνικά cinema το φιλμ γοτθικού, supernatural τρόμου Down a Dark Hall (ελληνικός τίτλος: Σκοτεινός Διάδρομος).Σε σκηνοθεσία Rodrigo Cortés ,σκηνοθέτη του εκπληκτικού ψυχολογικού θρίλερ Buried (2010).πρεμιέρα στους κινηματογράφους της χώρας μας στις 11 Οκτωβρίου 2018.
Ο Paul Curcio, o παραγωγός του ιστορικού ντεμπούτου των Metallica που όρισε το thrash metal, έφυγε από τη ζωή στην ηλικία των 74 ετών..

Ο Marty Balin, ιδρυτικό μέλος και τραγουδιστής των Jefferson Airplane, έφυγε από τη ζωή προχθές, 27 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 76 ετών.
Η μουσικη τιτλων της σειρας "Η Βεντετα" του Θανου Λειβαδιτη (1986).η μουσικη ειναι απο το τραγουδι ¨"Lovin, Livin' and Givin' " της Diana Ross.

No Mercy - Suite (Alan Silvestri)

Blondie- Call me

Michael Sembello - Maniac (1983)

Jan Hammer - Crockett's Theme (Miami Vice)

Blade Runner End Theme-Vangelis

1492: Conquest of Paradise Theme • Vangelis

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2018

Harold Faltermeyer - Axel F (1984)

Richard Wagner - Ride Of The Valkyries

Carl Orff - O Fortuna ~ Carmina Burana

Queen - Gimme The Prize [Kurgan's Theme]

Robert Tepper - No Easy Way out

ean Beauvoir - Feel The Heat 

Footloose - Kenny Loggins

Tina Turner- One Of The Living HQ

Madonna - Live To Tell

Berlin - Take My Breathe Away

Thomas Newman - American Beauty
Το σάουντρακ σε μια ταινία είναι από τα βασικά στοιχεία. Αν είναι πετυχημένο δε, μπορεί να απογειώσει ακόμη και μια μέτρια ταινία. Αρκετές φορές μάλιστα, το σάουντρακ ξεχωρίζει από την ταινία παρατείνοντας τη ζωή του για πολλά χρόνια ακόμα.
Τζέρι Γκόλντσμιθ.έγραψε τη μουσική για περισσότερες από 150 ταινίες και ήταν 18 φορές υποψήφιος για  Όσκαρ (το κατέκτησε το 1976). Αγαπημένα του είδη ήταν οι περιπέτειες, τα ψυχολογικά θρίλερ και οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Στην εκπομπή θα ακουστούν μουσικές του από τις ταινίες: «Ο πεταλούδας», «Άλιεν, ο επιβάτης του διαστήματος», «Αποστολή στη Νικαράγουα», «Βασικό ένστικτο», « Ο τόπος του έρωτα»,  «Medicin man», «Ρώσικη εστία», «Τσάιναταουν», «Λάνσελοτ, ο πρώτος ιππότης» και «Λος Άντζελες, εμπιστευτικό».Είναι ίσως ο μοναδικός από τους συναδέλφους του που σπούδασε κινηματογραφική μουσική, στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια UCLA. Έκανε την πρώτη του μουσική επένδυση το 1957, στην ταινία Black patch. Όσκαρ  κέρδισε το 1976 για τη μουσική της Προφητείας. Το στιλ του χαρακτηρίζεται κλασικό στο πιάνο με ορχηστρικές εξάρσεις όπου κυριαρχούν τα πνευστά και είναι συχνά τα τελευταία χρόνια ατμοσφαιρικό.

Giorgio Moroder - From Here To Eternity (1977)

Τίτλοι τέλους για τους Machine Head.Η προγραμματισμένη headline περιοδεία τους που ακολουθεί θα γίνει κανονικά και θα είναι και η αποχαιρετιστήρια.

Ο Marc Cerrone (γεννήθηκε στις 24 Μαΐου 1952) είναι ένας γαλλός ντίσκο ντράμερ, συνθέτης, δισκογραφικός παραγωγός και δημιουργός σημαντικών συναυλιών. Ο Cerrone θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς παραγωγούς disco μουσικης της δεκαετίας του 1970 και της δεκαετίας του '80 στην Ευρώπη.

Έχει πουλήσει πάνω από 30 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως, συμπεριλαμβανομένων πάνω από τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπων μόνο στη Γαλλία  και οκτώ εκατομμύρια αντίτυπα του Supernature , το οποίο θεωρείται το ποιο επιτυχημενο του.

Το single "Love in C Minor" (1976) έφθασε στο Νο. 3 και έμεινε σε ρεκόρ για πάνω από δύο μήνες, κερδίζοντας πωλήσεις τριών εκατομμυρίων αντιτυπων. Με το "Supernature" (1977) ο Cerrone δημιουργησε συμφωνικές ενορχηστρώσεις με τους πρωτοποριακους ήχους των synthesizers. Στο 1978 Billboard Disco Forum, ο Cerrone έλαβε έξι βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του Disco Artist of the Year.

Εκτός από το Love in C Minor, το Paradise και το Supernature, ο Marc Cerrone εκανε επιτυχία στην Ευρώπη με άλμπουμ όπως το Cerrone IV: The Golden Touch (1978), Where Are You Now (1983), The Collector (1985),Human Nature (1994) και πιο πρόσφατα με τα χορευτικά άλμπουμ Hysteria (2002) και Celebrate (2007).

Ο Cerrone είναι επίσης γνωστός για τις τεράστιες ζωντανές εμφανίσεις του. Το 1991, ο γάλλος συνθέτης δημιουργησε την παράσταση "Harmony" για να γιορτάσει την κυκλοφορία του πρώτου τηλεοπτικού δορυφόρου υψηλής ευκρίνειας της Ιαπωνίας. Η όπερα αυτή παρουσιάστηκε σε πάνω από 800.000 θεατές στο λιμάνι του Τόκιο. Το γεγονός αυτό κατέγραφτηκε με τοση επιτυχία που η Broadway ζήτησε από την Cerrone να προσαρμόσει το "Harmony" για το θέατρο. Το 1992 ανεβασε το musical  Dreamtime που βασίστηκε σε μια πρωτότυπη ιστορία από τον Cerrone και το οποιο παρουσιαστηκε για 140 συναυλίες στο Broadway στο θέατρο Ed Sullivan της Νέας Υόρκης

Σε μια καριέρα που καλύπτει πάνω από τέσσερις δεκαετίες, ο Cerrone έχει ηχογραφησει και ερμηνεύσει με πολλούς εξέχοντες μουσικούς, μεταξύ των οποίων οι Nile Rodgers, Toto, Laura Branigan, Jocelyn Brown, La Toya Jackson και Axelle Red. Η μουσική του έχει samplariστει από καλλιτέχνες όπως οι The Avalanches, ο Bob Sinclar, οι Beastie Boys και Run-D.M.C.Tο κείμενο έγινε με την βοήθεια του πόλυ καλού φίλου και συνεργάτη Βασίλη Τράπαλη.

Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2018

Νέο βιβλίο για τους Joy Division κυκλοφορεί σύντομα.Ο τίτλος του  ‘This Searing Light, the Sun and Everything Else: Joy Division – The Oral History’ και θα εξιστορεί μερικές από τις μεγαλύτερες στιγμές της ιστορικής μπάντας.Θα κυκλοφορήσει τον Μάρτιο στη Μεγάλη Βρετανία και τον Απρίλιο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο νέος δίσκος των Prodigy, με τίτλο ‘No Tourists’, αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 2 Νοεμβρίου 2018.Το εξώφυλλο του νέου άλμπουμ δείχνει ένα Routemaster (ήταν το τελευταίο λεωφορείο που σχεδιάστηκε για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες του Λονδίνου) να κατευθύνεται προς το club The Four Aces στο Dalston, όπου η μπάντα έκανε το ντεμπούτο της το 1990.

Πυξ Λαξ, Θεοδοσία Τσάτσου - Μόνο για κείνη μη μου λες

Πυξ Λαξ. Το 1988 δύο παιδικοί φίλοι από τις δυτικές συνοικίες της Αθήνας, ο Φίλιππος Πλιάτσικας και ο Μπάμπης Στόκας, έφτιαξαν μια μπάντα, που την επόμενη χρονιά μετονομάστηκε σε Πυξ Λαξ. Το 1989 έδωσαν ηχογραφημένα τραγούδια τους στον Μάνο Ξυδούς, ο οποίος εκείνη την εποχή εργαζόταν στη δισκογραφική εταιρία ΕΜΙ. Αυτό ήταν! Υπέγραψαν συμβόλαιο και το 1990 βγαίνει η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Τι άλλο να πεις πιο απλά». Ήχος πρωτότυπος, που κινείται μεταξύ του rock, της παραδοσιακής και λαϊκής μουσικής, δίνοντας φρέσκια πνοή στις παλιομοδίτικες rock συνταγές των 1980s.Το όνομα του συγκροτήματος δόθηκε από έναν υπάλληλο της δισκογραφικής, τον Δημήτρη Φεργάδη.Το 1991 κυκλοφορούν το «Ζόρικοι καιροί», που περιλαμβάνει το «Πούλα με» και το 1993 το «Ο ήλιος του χειμώνα με μελαγχολεί», που περιλαμβάνει το τραγούδι «Άσ' τη να λέει» με τον Βασίλη Καρρά .Από το δίσκο αυτό και ύστερα, το συγκρότημα άρχισε να καθιερώνεται και να γίνεται όλο και γνωστότερο στο κοινό.Με την έλευση του τέταρτου δίσκου τους, "Για τους πρίγκιπες της Δυτικής Όχθης" αρχίζει πλέον να γράφει συστηματικά τραγούδια και ο Μπάμπης, μαζί με τον Φίλιππο και τον Μάνο. Η συνεργασία με τους αδερφούς Κατσιμίχα στο πασίγνωστο "Ανόητες Αγάπες", με την Σωτηρία Λεονάρδου και το τραγούδι "Δεν θα δακρύσω πια για σένα" τους καθιερώνουν στην Ελληνική Μουσική Σκηνή. Αρχίζουν δειλά-δειλά και οι πρώτες συναυλίες με μεγάλη έλευση κόσμου που τους αποθεώνει. Και η στιγμή ήρθε για τον επόμενο δίσκο τους, "Ο μπαμπούλας τραγουδάει μόνος τις νύχτες". Ο πλέον ώριμος δίσκος, όλα τα τραγούδια εξαιρετικά και πλέον με ένα ύφος καθαρά ροκ. Κυρίως μπαλάντες γεμίζουν αυτό το δίσκο, και το τραγούδι "Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο" λατρεύεται από όλους. Τίποτα πλέον δεν μπορεί να τους σταματήσει, τίποτα δεν μπορεί να τους χωρίσει. Και έρχεται το 1996-97 αισίως που η συνεργασία στην Ιερά Οδό με τον Νταλάρα (από όπου κυκλοφόρησε ένα single και ένας δίσκος) και μετά οι περιοδεία τους σε ολόκληρη την Ελλάδα τους κάνει το πιο αγαπημένο σύγχρονο ροκ συγκρότημα της νεολαίας. Χιλιάδες κόσμος τους συντροφεύει σε όλες τους τις εμφανίσεις. Ο στόχος πέτυχε. Η επικοινωνία είναι γεγονός. Οι Πυξ Λαξ μας έχουν ήδη αγγίξει. Και θα συνεχίσουν για πολύ ακόμα, όπως έγινε και με το single που κυκλοφόρησαν στις αρχές του 98 και με τον νέο τους δίσκο, "Στίλβη" που είναι πλέων διαθέσιμος. Το "Μοναξιά μου όλα" γίνεται ύμνος και οι εμφανίσεις τους στο "Δίπλα στο ποτάμι" γίνονται σημείο αναφοράς. Και όμως, "Ακόμα τίποτα δεν είδες" όπως οι ίδιοι τραγουδούν στον τελευταίο τους δίσκο και οι Πυξ Λαξ το καλοκαίρι του 99 κυκλοφορούν ενα single σε όλη την Ευρώπη, " Άσ'την εικόνα να μιλάει "  στο  οποίο  συμμετέχει  το συγκρότημα  I  MUVRINI και ο Sting. Σαν να μην έφτανε αυτό, στην συναυλία των R.E.M στο Rockwave Festival '99 την σκηνή ανοίγουν οι Πυξ Λαξ  που καταχειροκροτήθηκαν απο 25,000 θεατές. Το 2010, έξι δηλαδή χρόνια μετά τη διάλυση του συγκροτήματος, έφυγε από τη ζωή ένα από τα ιδρυτικά μέλη, αλλά και ο υπεύθυνος για την είσοδο των Πυξ Λαξ στην ελληνική δισκογραφία, Μάνος Ξυδούς. Ήταν εκείνος που ως παραγωγός στις αρχές, αλλά και ως ενεργό μέλος αργότερα, άφησε το δικό του μουσικό, και όχι μόνο, στίγμα στο συγκρότημα.Οι συναυλίες του 2011 στάθηκαν σταθμός στην πορεία του συγκροτήματος,
γιατί απέδειξαν τη διάρκειά του και την αγάπη του κοινού. 
Σαν σήμερα, το 1968 To τραγούδι «Hey Jude» των Beatles, κυκλοφόρησε, σε δίσκο 45 στροφών, στις 26 Αυγούστου 1968 ενώ στην δεύτερη πλευρά του βινιλίου ήταν το «Revolution».
Σαν σήμερα,το 1991 οι AC/DC Στα πλαίσια του Monsters of Rock Festival δίνουν συναυλία στο Tushino Air Field λίγο πιο έξω από τη Μόσχα.Συμμετείχαν πολλά συγκροτήματα στην συναυλία αυτή η οποία είναι απο της ποιό ιστορικές από άποψη προέλευσης κόσμου, πάνω από ένα εκατομμύριο κόσμος.Metallica, The Black Crowes, Pantera κ.α.  μερικά απο τα ονόματα.
Σαν σήμερα,το 1974 Οι Bad Company ανεβαίνουν στο Νο1 του αμερικάνικου πίνακα επιτυχιών με το ομώνυμο άλμπουμ τους.
Σαν σήμερα,το 1968 η Janis Joplin με την αιτιολογία οτι πως σκοπεύει να ακολουθήσει σόλο καριέρα, ανακοινώνει στον Τύπο μέσω του μάνατζερ της, οτι θα εγκαταλείψει  τους Big Brother & the Holding Company.
Σαν σήμερα,το 1943 γεννήθηκε ο μπασίσατς των Steppenwolf , ο Nick St. Nicholas.
Σαν σήμερα,το 1991 απεβίωσε σε ηλικία 65 ετών στην Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια ο Αμερικανός τρομπετίστας και συνθέτης Miles Davis.

Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2018

Βασισμένο στην πραγματική ιστορία του δολοφόνου Μπρους Τζόνστον το "At Close Range"(1986), με πρωταγωνιστές τους βραβευμένους με Όσκαρ Σον Πεν και Κρίστοφερ Γουόκεν.Σκηνοθεσια Τζεημς Φολευ.
Πρώτη ταινία που σκηνοθέτησε ο Ridley Scott και απέσπασε το βραβείο για το καλύτερο ντεμπούτο στο φεστιβάλ των καννών το 1977και επίσης του άνοιξε το δρόμο για το Χόλιγουντ και την ευρύτερη αναγνώριση. (Ακολούθησαν οι ταινίες του το Alien 1979 και το Blade Runner 1982. ) Σήμερα είναι περίπου ξεχασμένο αλλά θεωρείται μία από τις κατ εξοχήν cult ταινίες..Εξαιρετικές ερμηνείες απο τους Harvey Kaitel στο ρόλο του αιμοδιψούς μονομάχου και ο Keith Carradine στο ρόλο του κυνηγημένου θηράματος.Η ιστορία είναι αληθινή. Βασίζεται στις μονομαχίες των Dupont και Fournier δύο Γάλλων αξιωματικών της Α' Αυτοκρατορίας που ο Κόνραντ τους άλλαξε λίγο τα ονόματα στο διήγημα του .
Μια μικρή χάρη: Η ταινία που θα σας... «μπερδέψει» το μυαλό!Βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Darcey Bell που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΚΛΕΙΔΑΡΙΘΜΟΣ.Με τους:
Anna Kendrick, Blake Lively, Henry Golding, Andrew Rannells, Linda Cardellini, Jean Smart, Rupert Friend.                                                                                                                        Σκηνοθεσία: Paul Feig
Σενάριο: Jessica Sharzer.  κυκλοφόρησε  στις 27 Σεπτεμβρίου από την Spentzos.Η Στέφανι είναι μια υποδειγματική, συντηρητική όσο και δοτική μητέρα, η οποία διαθέτει ένα vlog μαγειρικής και γυναικείων συμβουλών. Θα γνωρίσει και θα γίνει γρήγορα φίλη με τη σέξι και αντισυμβατική Έμιλι, εκείνη όμως θα εξαφανιστεί ξαφνικά από προσώπου γης. Αναζητώντας την, η Στέφανι θα παρασυρθεί σε έναν κόσμο ύποπτων μυστικών και φονικών παγίδων, όπου η ποπ διασκέδαση χτυπάει κόκκινο: ωραίες γυναίκες, παλιά γαλλικά τραγούδια, πολυτελή σπίτια και μοδάτα ρούχα, kinky υπονοούμενα και μια ίντριγκα που, αυτοπαρωδιακά τραβηγμένη στα άκρα, κλείνει το μάτι σε οτιδήποτε ξεκινάει από το «Double Indemnity» και φτάνει στο «Κορίτσι που Εξαφανίστηκε».                                                   
O  Τομ Κρουζ για να ενημερώσει ότι ξεκίνησαν (κατά πάσα πιθανότητα) τα γυρίσματα του «Top Gun: Maveric»ανέβασε μια φωτογραφία που  απεικονίζει τον ίδιο να κοιτάζει ένα αεροπλάνο κρατώντας το κράνος με το όνομα Maverick και στο κέντρο της έχει γράψει τη φράση «Feel the need», από την κλασική ατάκα της ταινίας «I feel the need, the need for speed!».
Ο νεαρός Τομ Κρουζ σε μια από τις πρώτες εμφανίσεις του στη κινηματογραφική οθόνη. Έρωτας, δράση, αγωνία και διασκεδαστικές ερμηνείες που θα σας κάνουν να ξεκαρδιστείτε από τα γέλια.το σενάριο του σκηνοθέτη Πολ Μπρίκμαν στο ντεμπούτο του είναι καλά γραμμένο και οικονομημένο ώστε να αποδίδει την «τρικυμία εν κρανίω» στην αρχή της νεότητας, με τέτοια ευστοχία και πειστικότητα ώστε η κωμωδία αυτή να έχει ένα βάθος όπως στην περίπτωση του «Πρωτάρη».

Η δεκαετία του 80 έχει μείνει στην ιστορία ως μια απο της ποιό παραγωγικές δεκαετίες στο Horror genre.Το cinema τρόμου μπορούμε να πούμε με απόλυτη σιγουριά ότι η περίοδος 1980-1989 υπήρξε απίστευτα παραγωγική και ποιοτική ταυτόχρονα χαρίζοντας μας πολλές σπουδαίες ταινίες τρόμου που σήμερα θεωρούνται κλασικές.Το Music & Movie History διάλεξε 30 εργάκια απ αυτή την πραγματικά εξαιρετική δεκαετία την οποία τίμησαν αυτά τα έργα και φυσικά αγαπήθηκαν απο τους Σινεφιλ τους είδους.Πάμε να τα δούμε. 30

The Howling (1981)

(Το Ουρλιαχτό)

the howling 1981Δε νομίζω να διαφωνεί κανείς ότι το «The Howling» είναι μια από τις καλύτερες ταινίες τρόμου με λυκάνθρωπους που έχουμε δει ποτέ. Και το σημαντικό είναι ότι καταφέρνει να διατηρεί την φήμη του μέχρι σήμερα κερδίζοντας το στοίχημα του χρόνου με σχετική άνεση. Η εξαίρετη σκηνοθεσία του Joe Dante κάνει το φιλμ ξεχωριστό από πολλές απόψεις. Οι εξαιρετικές μεταμορφώσεις θεωρούνται από τις καλύτερες στην υποκατηγορία του. Αν είστε fan της λυκανθρωπίας δεν δικαιολογείστε να μην έχετε δει το «The Howling». Έτσι απλά…

Σκηνοθεσία: Joe Dante
Σενάριο: John Sayles, Terence H. Winkless
Ηθοποιοί: Dee Wallace, Patrick Macnee, Dennis Dugan
29

The Hitcher (1986)

(Το Ωτο Στοπ του Τρόμου)

the hitcherΟ Rutger Hauer κάνει ωτοστόπ, εκτελεί ανθρώπους κι εμείς απολαμβάνουμε με τρόμο και αγωνία το «θεσπέσιο» έργο του. Σ’ αυτό το cult φιλμ των 80s η αμερικάνικη άσφαλτος της επαρχίας μετατρέπεται σε πεδίο καταιγιστικής δράσης και αλλεπάλληλων λουτρών αίματος. Βλέπετε ο αδυσώπητος ταξιδιώτης που κάνει ωτοστόπ έχει πολύ άγριες διαθέσεις και αλίμονο σ’ αυτόν που θα τον πάρει στο αμάξι του. Εκείνος δε ο ανατριχιαστικός διαμελισμός ενός θύματος μεταξύ δύο φορτηγών είναι μια από τις κορυφαίες σκηνές ανθολογίας του έργου και θα την θυμάστε για καιρό, παρόλο που η απεικόνισή της παραήταν light για τα standards της ταινίας.

Σκηνοθεσία: Robert Harmon
Σενάριο: Eric Red
Ηθοποιοί: Rutger Hauer, C. Thomas Howell, Jennifer Jason Leigh
28

The House By The Cemetery (1981)

(Η Στοιχειωμένη Βίλα)

house cemetery 1981Σίγουρα μια από τις κορυφαίες δουλειές του Lucio Fulci. Ο «νονός του gore» μάς χαρίζει άλλο ένα σκοτεινό, τρομακτικό και αιματηρό φιλμ τρόμου με πυκνή ατμόσφαιρα και αστείρευτη υποβλητικότητα. Πρόκειται για το τρίτο φιλμ της ανεπίσημης τριλογίας του Fulci γνωστής ως «Gates of Hell». Ξεχωρίζει από τους δύο προηγούμενους συγγενείς του δίνοντας μεγαλύτερη έμφαση στους χαρακτήρες και όντας πιο μεστό σεναριακά. Μπορεί να μην έχουμε την ισοπεδωτική επέλαση νεκροζώντανων όπως στις άλλες ταινίες της τριλογίας όμως αυτό το φρικιαστικό μυστικό που κρύβεται στο υπόγειο του κεντρικού σπιτιού της ταινίας αποζημιώνει τους λάτρεις του τρόμου με το παραπάνω!

Σκηνοθεσία: Lucio Fulci
Σενάριο: Lucio Fulci, Giorgio Mariuzzo, Dardano Sacchetti
Ηθοποιοί: Catriona MacColl, Paolo Malco, Ania Pieroni
27

The Beyond (1981)

(Η 7η Πύλη της Κολάσεως)

the beyond 1981Για πολλούς το «The Beyond» (ή «L’aldilà» όπως είναι ο πρωτότυπος ιταλικός τίτλος) είναι η κορυφαία ταινία του Lucio Fulci. Ο σπουδαίος Ιταλός horror σκηνοθέτης παραδίδει άλλη μια ιδιαίτερα αιματοβαμμένη ταινία που αυτή τη φορά συνδυάζει τα ζόμπι με τις ανείπωτες υπερφυσικές/σατανικές δυνάμεις ανοίγοντας τις πύλες της κολάσεως για όλους εμάς που παρακολουθούμε το παραισθησιογόνο δημιούργημά του. Η ποικιλία αιματηρών και ανατριχιαστικών φόνων καρφώνουν την ταινία για τα καλά στο μυαλό μας. Η αλλόκοτη φύση της και η πυκνή ατμόσφαιρά της μας αιχμαλωτίζουν στον παράλογο και απελπισμένο κόσμο που πλάθει μαεστρικά ο «νονός του gore». Το μνημειώδες, εφιαλτικό φινάλε μας δίνει το τελειωτικό χτύπημα θρυμματίζοντας κάθε ελπίδα διαφυγής από ετούτο τον εφιάλτη.

Σκηνοθεσία: Lucio Fulci
Σενάριο: Lucio Fulci, Dardano Sacchetti, Giorgio Mariuzzo
Ηθοποιοί: Catriona MacColl, David Warbeck, Cinzia Monreale
26

Possession (1981)

(Μια Γυναίκα Δαιμονισμένη)

possessionΤι να πρωτογράψει κανείς γι’ αυτό το αριστούργημα του arthouse horror κινηματογράφου. Στις 2 ώρες της διάρκειάς του το έργο του Πολωνού Andrzej Żuławski μας βυθίζει σε κλίμα απόλυτης παράνοιας και ανυπέρβλητης υστερίας που ξεκινάει όταν η σύζυγος ενός κατασκόπου τού ζητάει διαζύγιο. Η συμπεριφορά της συζύγου από αυτό το σημείο αλλάζει ανησυχητικά, η νορμάλ καθημερινότητα δίνει της θέση της στο δράμα, το φόνο και το μυστήριο μέχρι να φτάσουμε στην εντελώς απρόσμενη και συγκλονιστική κατάληξη αυτής της αλλόκοτης ιστορίας. Το πρωταγωνιστικό δίδυμο Isabelle Adjani/Sam Neill κυριολεκτικά μας σκοτώνει με τις φοβερές και εξαιρετικά δραματικές ερμηνείες του (η Adjani μάλιστα κέρδισε και το βραβείο καλύτερης ηθοποιού στις Κάννες όπου προβλήθηκε η ταινία). Η επιρροή του αριστουργηματικού «Repulsion» του Roman Polanski είναι έκδηλη στο φιλμ του Żuławski. Ένα φιλμ που μπορεί να έχει κατηγοριοποιηθεί ως «τρόμου» όμως είναι κάτι πολύ περισσότερο. Οι λάτρεις του πειραματικού horror κινηματογράφου πρέπει να το αναζητήσουν.

Σκηνοθεσία: Andrzej Żuławski
Σενάριο: Andrzej Żuławski, Frederic Tuten
Ηθοποιοί: Isabelle Adjani, Sam Neill, Margit Carstensen
25

Gremlins (1984)

gremlinsΗ απόλυτη comedy-horror ταινία με τερατάκια. Και ποιος δεν έχει δει τα «Gremlins» σήμερα; Τα κακόβουλα τερατάκια αναδεικνύονται σε διαχρονικές, cult μορφές του cheesy horror που με τις ξεκαρδιστικές αλλά και φονικές ενέργειές τους δημιουργούν ένα ψυχαγωγικό υπερθέαμα που παρακαλάς να μην τελειώσει. Από την άλλη ο γλυκύτατος Gizmo είναι ίσως το πιο αξιαγάπητο κατοικίδιο που έχουμε δει σε ταινία τρόμου. Σημειώστε και το όνομα του Steven Spielberg στην θέση του εκτελεστικού παραγωγού που βοήθησε στην εκτίναξη της ταινίας. Το «Gremlins» εκτός από επιτυχημένο εμπορικά υπήρξε και ιδιαίτερα επιδραστικό αφού σε αυτό οφείλουν την ύπαρξή τους μερικές ακόμα ομάδες μικροσκοπικών τεράτων όπως τα Critters, τα Ghoulies, τα Munchies κ.α. Όμως κανένα άλλο τσούρμο μικρών τεράτων δεν ήταν σημαντικότερο και ποιοτικά ανώτερο από τα θρυλικά τερατάκια του Joe Dante και της παρέας του…

Σκηνοθεσία: Joe Dante
Σενάριο: Chris Columbus
Ηθοποιοί: Zach Galligan, Phoebe Cates, Hoyt Axton
24

Henry: Portrait of a Serial Killer (1986)

(Χένρι, Το Πορτρέτο ενός Δολοφόνου)

henryΠρόκειται για μια από τις πιο αποτρόπαιες ταινίες τρόμου με serial killers που γυρίστηκαν ποτέ. Ο ανελέητος Henry μαζί με τον βοηθό του Otis σπέρνουν τον τρόμο στους δρόμους του Σικάγο εξολοθρεύοντας με βίαιες μεθόδους και άφθονο σαδισμό ανυποψίαστα θύματα, ξεκληρίζοντας ακόμα και ολόκληρες οικογένειες! Το φιλμ επρόκειτο να κυκλοφορήσει το 1986 αλλά έπρεπε να φτάσει στο 1990 για να το καταφέρει. Βλέπετε, η ωμή και αποκρουστική φύση του το έφερε αντιμέτωπο με την αναμενόμενη λογοκρισία της εποχής. Η νοσηρή ατμόσφαιρά του μπορεί να συγκριθεί με ελάχιστες μόνο παρεμφερείς ταινίες (π.χ. το έτερο ανοσιούργημα ονόματι «Maniac»). Το φιλμ γίνεται ακόμα πιο «αντιπαθητικό» αν αναλογιστείτε ότι βασίζεται σε δύο πραγματικούς κατά συρροή δολοφόνους, τους Henry Lee Lucas και Otis Toole που συγκλόνισαν τις ΗΠΑ τις δεκαετίες του ’70 και του ’80. Ο Michael Rooker δεν θα μπορούσε να ερμηνεύσει πειστικότερα τον αδυσώπητο χαρακτήρα του Henry ενώ η στοιχειωμένη μουσική δένει άψογα με το κλίμα φόβου που αποπνέει το νοσηρό αυτό έργο. Αντέχετε να το δείτε;

Σκηνοθεσία: John McNaughton
Σενάριο: Richard Fire, John McNaughton
Ηθοποιοί: Michael Rooker, Tracy Arnold, Tom Towles
23

Child’s Play (1988)

(Η Κούκλα του Σατανά)

childs playΓια τον αστέρα και απόλυτο κυρίαρχο στον κινηματογραφικό κόσμο των φονικών και τρομακτικών κούκλων τα έχουμε πει πολλάκις. Ο δαιμόνιος Chucky όσο μικρός κι αν είναι σε μέγεθος, άλλο τόσο μεγάλος είναι στη συνείδηση των φίλων του τρόμου. Η παρθενική του εμφάνιση στα τέλη των 80s είναι και η καλύτερη. Γεμάτη φρεσκάδα, έμπνευση και τρομακτική ατμόσφαιρα που χτίζεται βαθμιαία με επιτυχία, η ταινία αυτή δεν παλιώνει όσα χρόνια κι αν περάσουν. Το ότι ακόμα το cinema τρόμου ασχολείται με την πάρτη του Chucky επιβεβαιώνει το πόσο βαθιά έχει ριζωθεί η «Κούκλα του Σατανά» στη συνείδηση όσων ασχολούνται με τον τρόμο, είτε ως θεατές είτε ως κινηματογραφιστές. Αν πρέπει να δείτε μία ταινία τρόμου με κούκλες τότε το «Child’s Play» θα πρέπει να είναι η αναμφισβήτητη επιλογή σας.

Σκηνοθεσία: Tom Holland
Σενάριο: Don Mancini, John Lafia, Tom Holland
Ηθοποιοί: Catherine Hicks, Chris Sarandon, Alex Vincent
22

Santa Sangre (1989)

(Σάντα Σάγκρε)

santa sangreΜαζί με το «Possession» του Żuławski, το «Santa Sangre» του Alejandro Jodorowsky αποτελεί μια από τις δύο σπουδαιότερες πειραματικές, avant-garde horror προτάσεις της δεκαετίας. Προορισμένο περισσότερο για το σινεφίλ κοινό αλλά ικανό να προσφέρει γερές δόσεις σοκ και στους υπόλοιπους, το «Santa Sangre» μας ταξιδεύει σ’ έναν παραισθησιογόνο κόσμο όπου κυριαρχούν η παράνοια, η ωμή βία, και ο κυνισμός. Με εναλλαγές παρελθόντος/παρόντος, το έξυπνα σκηνοθετημένο αυτό φιλμ αφηγείται τη δραματική ιστορία του νεαρού Fenix που από το τσίρκο όπου μεγάλωσε κατέληξε σε ψυχιατρείο και τώρα έχει αναλάβει αποστολή εκδίκησης όντας τα «κομμένα» χέρια της μητέρας του που τον καθοδηγεί. Αναζητείστε την σπάνια αυτή ταινία και αφεθείτε σε μια μοναδική σουρεαλιστική εμπειρία που θα σας καθηλώσει.

Σκηνοθεσία: Alejandro Jodorowsky
Σενάριο: Alejandro Jodorowsky, Roberto Leoni Claudio Argento
Ηθοποιοί: Axel Jodorowsky, Blanca Guerra, Guy Stockwell
21

Day of the Dead (1985)

(Η Μέρα των Ζωντανών Νεκρών)

day of the deadΜπορεί το τρίτο μέρος της σειράς ταινιών των «Ζωντανών Νεκρών» του μεγάλου George Romero να μην έφτασε ποτέ στα επίπεδα των προκατόχων του, παρόλα αυτά παραμένει μια εντυπωσιακή και πολύ αιματοβαμμένη ταινία (στον τομέα του gore πάντως τους ξεπέρασε). Σίγουρα μιλάμε για μια από τις καλύτερες ταινίες τρόμου με ζόμπι της δεκαετίας. Η «Αποκάλυψη» των ζόμπι συνεχίζεται και αυτή τη φορά μια αταίριαστη ομάδα επιστημόνων και στρατιωτών προσπαθεί να επιβιώσει σ’ ένα υπόγειο καταφύγιο στη Φλόριντα αντιμετωπίζοντας ορδές αιμοδιψών νεκροζώντανων. Μήπως όμως οι επιζώντες κινδυνεύουν περισσότερο από τους ίδιους τους εαυτούς τους και τις διαφορές νοοτροπιών; Στα highlights του «Day of the Dead» το εξημερωμένο ζόμπι ονόματι Bub – από τα λίγα που μπορεί κανείς να συμπαθήσει στο cinema τρόμου.

Σκηνοθεσία: George Romero
Σενάριο: George Romero
Ηθοποιοί: Lori Cardille, Terry Alexander, Joseph Pilato
20

Maniac (1980)

(Ο Μανιακός)

maniac 1980Το ανοσιούργημα αυτό των William Lustig και Spinell κατέχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά των παλιών slasherάδων και των οπαδών των διεστραμμένων B movies. Η αποκρουστική αυτή ταινία παρουσιάζει με ωμό ρεαλισμό τα φονικά κατορθώματα ενός παρανοϊκού serial killer με ιδιαιτερότητα την προτίμησή του στα γυναικεία θύματα και στα σκαλπ τους με τα οποία διακοσμεί τις κούκλες βιτρίνας που διατηρεί στην κατοχή του. Το «Maniac» είναι ένα αποτρόπαιο «one man show» με τον αδικοχαμένο Joe Spinell να δίνει την ερμηνεία της ζωής του στον ρόλο του ψυχοπαθή φονιά. Ο Tom Savini δίνει κι αυτός το δικό του ρεσιτάλ στα ειδικά εφέ. Παρά την κατακραυγή από τον «φυσιολογικό» και «πολιτισμένο» κόσμο το Maniac κατάφερε να εδραιώσει τη φήμη του μέχρι τα νεότερα χρόνια, γονιμοποιώντας και ένα κατώτερο αλλά αξιόλογο remake. Από τις ταινίες «γροθιά» στα σωθικά μας. Θα την αντέξετε;

Σκηνοθεσία: William Lustig
Σενάριο: C.A. Rosenberg, Joe Spinell
Ηθοποιοί: Joe Spinell, Caroline Munro, Abigail Clayton
19

Stagefright (1987)

(Νυχτερινός Δολοφόνος)

stagefrightΤα slasher έχουν ταυτιστεί με τη δεκαετία του ’80 οπότε μην απορείτε αν βλέπετε μπόλικα από αυτά στη λίστα μας. Και πόσο μάλλον όταν μιλάμε για ένα από τα καλύτερα slasher όλων των εποχών όπως το τρομερό «Stagefright» του 1987! Αγαπημένη ταινία στους κόλπους των slasherάκηδων, προσφέρει ψυχαγωγία και τρόμο σε κάθε horror fan ξεχειλίζοντας από πλεονεκτήματα. Να πιάσουμε την επιβλητική φιγούρα του δολοφόνου με την τρομακτική μάσκα κουκουβάγιας; Να πιάσουμε μήπως την ανεξάντλητη ποικιλία αιματοβαμμένων φόνων που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων πριόνια και τρυπάνια ως φονικά όπλα; Τα υπέροχα και ιδιαίτερα μουσικά θέματα που ταιριάζουν τέλεια με το παρανοϊκό στιλ του φιλμ; Ή μήπως το κλειστοφοβικό περιβάλλον εντός του θεάτρου όπου εξελίσσεται το μακελειό; Καταπληκτικό slasher, όπως και η σκηνοθεσία του Michael Soavi εν γένει. Όταν ο εν λόγω κύριος έχει καθίσει δίπλα στους Dario Argento και Lamberto Bava ήταν αναμενόμενο να μας δώσει κάποιο διαμαντάκι. Η ταινία είναι επίσης γνωστή και ως «Deliria» και «Stagefright Aquarius».

Σκηνοθεσία: Michel Soavi
Σενάριο: George Eastman, Sheila Goldberg
Ηθοποιοί: David Brandon, Barbara Cupisti, Domenico Fiore
18

The Dead Zone (1983)

(Νεκρή Ζώνη)

the dead zoneΤο «The Dead Zone» αποτελεί μια από τις πιο επιτυχημένες μεταφορές νουβέλας του Stephen King στον κινηματογράφο – ένα φαινόμενο όχι τόσο συχνό είναι η αλήθεια. Με σκηνοθέτη τον μεγάλο David Cronenberg σε μια ασυνήθιστη γι’ αυτόν ταινία, το «The Dead Zone» διαθέτει πολυδιάστατο χαρακτήρα που δεν κινείται αμιγώς σε μονοπάτια τρόμου. Βασικά τρομάζει αλλά περισσότερο μέσα από τα σοκαριστικά οράματα του ήρωα που ξύπνησε μετά από πενταετές κώμα παρά με προβλέψιμες μεθόδους παραγωγής τρόμου. Παράλληλα, η ταινία διαθέτει κοινωνικό και φιλοσοφικό χαρακτήρα, αντανακλώντας ακόμα και το ψυχροπολεμικό κλίμα ΗΠΑ-ΕΣΣΔ που ήταν τόσο δημοφιλές εκείνα τα χρόνια. Ο Christopher Walken δίνει μια από τις καλύτερες και δραματικότερες ερμηνείες της ζωής του απογειώνοντας το φιλμ.

Σκηνοθεσία: David Cronenberg
Σενάριο: Jeffrey Boam
Ηθοποιοί: Christopher Walken, Brooke Adams, Tom Skerritt
17

Hellraiser (1987)

hellraiserΤο σκηνοθετικό ντεμπούτο του μεγάλου συγγραφέα τρόμου Clive Barker είναι απλά και η καλύτερη δουλειά του ως σκηνοθέτης. Παρότι ο Clive Barker έχει κάνει σημαντική δουλειά και ως σεναριογράφος και ως παραγωγός στον χώρο του τρόμου, οι φίλοι του horror κινηματογράφου τον αγαπούν για το τρομερό Hellraiser που έδωσε νέα πνοή στη σκηνή του τρόμου στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80 όντας μια φρέσκια, προκλητική και πρωτότυπη φιλμική πρόταση προορισμένη για το mainstream αλλά και το πιο σκληραγωγημένο κοινό. Βασισμένο σε νουβέλα του ίδιου του Barker, το φιλμ ανέδειξε έναν ακόμη διαχρονικό horror κακό, τον δαιμονικό Pinhead που εδώ πλαισιώνεται από μια κατάλληλα αποκρουστική ομάδα δαιμόνων. Η κληρονομιά του υπήρξε σημαντική όπως φαίνεται και από τα πολυάριθμα sequels.

Σκηνοθεσία: Clive Barker
Σενάριο: Clive Barker
Ηθοποιοί: Andrew Robinson, Clare Higgins, Ashley Laurence
16

The Changeling (1980)

(Απόλυτος Τρόμος)

the changelingΕίστε από αυτούς που έχουν βαρεθεί τα άνοστα και επαναλαμβανόμενα φιλμάκια με στοιχειωμένα σπίτια της νεότερης εποχής; Αναρωτιέστε πώς μπορεί να ήταν το εν λόγω ιδίωμα πριν αρχίσει να ευτελίζεται από ανούσιες επαναλήψεις; Ε, τότε δεν έχετε παρά να δείτε αυτό το ξεχασμένο διαμάντι που έρχεται από την αυγή των 80s, μια περίοδο που η μοναδική, πυκνή ατμόσφαιρα τρόμου των 70s συγγενικών ταινιών ήταν ακόμη νωπή. Ψυχολογικός τρόμος και μυστήριο περιπλέκονται άψογα σ’ αυτό το χορταστικό φιλμ όπου η έννοια «μεταφυσικό» έχει πραγματικό νόημα και δεν λειτουργεί ως δεκανίκι για δημιουργία εντυπώσεων. Για την ιστορία το «The Changeling» λέγεται ότι βασίζεται σε αληθινά γεγονότα και συγκεκριμένα στις τρομαχτικές εμπειρίες του συγγραφέα Russell Hunter σε ένα αρχοντικό. Άσχετα απ’ το τι θέλει να πιστέψει ο καθένας, το φιλμ του Peter Medak βγάζει αληθινό feeling τρόμου και παραμένει τρομακτικό μέχρι και σήμερα. Γι’ αυτό και θεωρείται κλασικό.

Σκηνοθεσία: Peter Medak
Σενάριο: Russell Hunter (story), William Gray
Ηθοποιοί: George C. Scott, Trish Van Devere, Melvyn Douglas
15

Tenebre (1982)

(Σκιές)

tenebreΜπορεί ο Ιταλός μαέστρος των giallo να έχει μείνει στην ιστορία για τις θρυλικές δουλειές του των 70s όμως και στα 80s η φιλμογραφία το Argento θερίζει. Το Tenebre ή αλλιώς Shadows είναι η απόδειξη της δημιουργικότητας του Argento. Ευφυές σενάριο, περίτεχνη σκηνοθεσία και πλούσιο λουτρό αίματος διαμορφώνουν μια εκπληκτική εμπειρία τρόμου και παραπλάνησης από αυτές που μας έχει συνηθίσει ο Ιταλός. Άραγε θα μπορέσετε να ανακαλύψετε τι συμβαίνει πίσω από τους φόνους που ξεσπούν στη Ρώμη με έμπνευση το βιβλίο του συγγραφέα που πρωταγωνιστεί; Εμείς πάντως σας προκαλούμε!

Σκηνοθεσία: Dario Argento
Σενάριο: Dario Argento
Ηθοποιοί: Anthony Franciosa, Giuliano Gemma, John Saxon
14

Fright Night (1985)

(Νύχτα Τρόμου)

fright nightΗ καλύτερη ταινία τρόμου του Tom Holland είναι και μια από τις καλύτερες της δεκαετίας αλλά και μια από τις κορυφαίες με βρικόλακες ever. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία για αυτό. Όταν δείτε αυτήν την ταινία θα μπείτε σε σκέψεις για την ταυτότητα του πλησιέστερου γείτονά σας που συμπεριφέρεται περίεργα τη νύχτα. Μήπως είναι ο βρικόλακας της διπλανής πόρτας; Ατμοσφαιρική σκηνοθεσία, υπέροχα μουσικά θέματα, επιβλητικός βρικόλακας και συμπαθέστατοι πρωταγωνιστές συνθέτουν αυτήν τη μοναδική βαμπιρική περιπέτεια. Το χαρακτηριστικό εξώφυλλο της ταινίας –ένα από τα καλύτερα στον χώρο– ασκεί μια ακαταμάχητη έλξη στον θεατή που δεν έχει πάρει ακόμα την εμπειρία της «Νύχτας Τρόμου». Και όταν την πάρει αισθάνεται απόλυτα δικαιωμένος…

Σκηνοθεσία: Tom Holland
Σενάριο: Tom Holland
Ηθοποιοί: Chris Sarandon, William Ragsdale, Amanda Bearse
13

The Fly (1986)

(Η Μύγα)

the fly 1986Πρόκειται από τις σπάνιες περιπτώσεις που ένα remake είναι καλύτερο από την original ταινία στο χώρο του τρόμου. Αλλά για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να ισχύουν μερικές σπάνιες επίσης προϋποθέσεις όπως η εμπλοκή πρωτοποριακών σκηνοθετών-τιτάνων όπως ο David Cronenberg. Σε μια από τις πιο χαρακτηριστικές ταινίες των 80s ο Cronenberg και το ταλαντούχο επιτελείο του μας παραδίδουν μια αριστοτεχνικά στημένη ταινία sci-fi/horror με δυνατές ερμηνείες, συγκινητική ατμόσφαιρα και εξαιρετικά εφέ που αναδεικνύουν την body horror πλευρά κερδίζοντας μονομιάς κοινό και κριτικούς. Άλλο ένα instant classic της θρυλικής δεκαετίας και ένας ακόμα λαμπερός body horror θησαυρός στο σεντούκι της αγαπημένης μας σκηνής.

Σκηνοθεσία: David Cronenberg
Σενάριο: Charles Edward Pogue David Cronenberg
Ηθοποιοί: Jeff Goldblum, Geena Davis, John Getz
12

Phenomena (1985)

phenomenaΟ Ιταλός μαέστρος των giallo κάνει το θαύμα του για άλλη μια φορά. Ο Dario Argento παίρνει το τόσο προσφιλές σ’ αυτόν θέμα των giallo με τον παραδοσιακό serial killer που εξολοθρεύει συγκεκριμένους στόχους και το μπολιάζει με πρωτότυπες δόσεις υπερφυσικού φτάνοντας σ’ ένα μεγαλειώδες αποτέλεσμα. Η αλλόκοτη έλξη της νεαρής πρωταγωνίστριας για τα έντομα λειτουργεί ως καταλύτης για τον εντοπισμό του μυστηριώδους φονιά που σουλατσάρει κοντά σ’ ένα ιδιωτικό σχολείο της ελβετικής επαρχίας σφάζοντας μαθήτριες. Δυνατό σενάριο, ευφυής σκηνοθεσία, μαγευτικά μουσικά θέματα και προικισμένο cast συνθέτουν ένα από τα καλύτερα φιλμ τρόμου του Dario Argento και της δεκαετίας του ’80 γενικότερα.

Σκηνοθεσία: Dario Argento
Σενάριο: Dario Argento, Franco Ferrini
Ηθοποιοί: Jennifer Connelly, Donald Pleasence, Daria Nicolodi
11

Poltergeist (1982)

(Το Πνεύμα του Κακού)

poltergeistΝαι, κάποτε ο μεταφυσικός τρόμος έβγαζε αριστουργήματα και όχι εύπεπτες ταινιούλες της σειράς όπως συμβαίνει συχνά στις μέρες μας. Ένας από τους ισχυρότερους εκπροσώπους του για την δεκαετία του ’80 αλλά και γενικότερα για ολόκληρη την ιστορία του horror κινηματογράφου είναι το φανταστικό «Poltergeist». Με τη συμβολή πολύ δυνατών παιχτών όπως οι Tobe Hooper και Steven Spielberg το φιλμ αφηγείται τη δραματική ιστορία της οικογένειας Freeling που ξεκινά όταν η αρχικά «φιλική» υπερφυσική οντότητα που κατοικεί στο νέο τους σπίτι επιδεικνύει σταδιακά τους διαβολικούς της σκοπούς με κορύφωση την αρπαγή της μικρής τους κόρης. Αγνός, παλιομοδίτικος τρόμος με μοναδικές σκηνές ανθολογίας όπως η επίθεση του κλόουν στο αγοράκι και διαχρονικούς cult χαρακτήρες όπως το μέντιουμ Tangina καθιστούν το εμπορικά επιτυχημένο «Poltergeist» απαραίτητο για όλους τους φίλους του supernatural και όχι μόνο. Χαλαρά το καλύτερο φιλμ του franchise. Όσο για το εμετικό remake, απλά θα διαπράξετε ιεροσυλία αν το προτιμήσετε έναντι του πρωτότυπου κοσμήματος.

Σκηνοθεσία: Tobe Hooper
Σενάριο: Steven Spielberg, Michael Grais Mark Victor
Ηθοποιοί: JoBeth Williams, Heather O’Rourke, Craig T. Nelson
10

Videodrome (1983)

videodrome 1983Θέλετε παραδείγματα πρωτότυπου, διαστροφικού και πειραματικού τρόμου; Ε τότε μέσα στις πρώτες επιλογές σας πρέπει να είναι το φουτουριστικό body horror αριστούργημα του David Cronenberg. Το ανυπέρβλητο «Videodrome» έρχεται σε μια περίοδο παρατεταμένης δημιουργικότητας του μεγάλου Καναδού κινηματογραφιστή που εδώ όμως εκτινάσσει στα ύψη την σκηνοθετική του ευφυΐα στρώνοντας το έδαφος για νέες μεγάλες στιγμές που θα ακολουθήσουν. Εμείς πάντως οφείλουμε να σας προειδοποιήσουμε: από τη στιγμή που θα πατήσετε το play στο DVD player σας βλέποντας τον σαδιστικό τρόμο του πειρατικού προγράμματος Videodrome, η ζωή σας δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια! Τολμάτε; Death to Videodrome! Long live the New Flesh!

Σκηνοθεσία: David Cronenberg
Σενάριο: David Cronenberg
Ηθοποιοί: James Woods, Debbie Harry, Sonja Smits
9

The Return of The Living Dead (1985)

(Τα Ζόμπι Δεν Είναι Χορτοφάγα)

return of the living deadΠρόκειται για το φιλμ που άλλαξε την εικόνα που έχουμε για το ζόμπι. Το πρωτοποριακό «The Return of the Living Dead» εισήγαγε μια σειρά από καινοτομίες που θα χρησιμοποιηθούν κατά κόρον στις ταινίες με ζόμπι των 00s και μετά. Η ταχύτητα, η οργάνωση, η εξυπνάδα, ακόμα και η ομιλία των νεκροζώντανων συνιστούν ευρηματικές ιδέες που αξίζουν συγχαρητηρίων. Τα πρώιμο αυτό πάντρεμα κωμωδίας και ζόμπι δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί επιτυχέστερα. Μετά την απελευθέρωση ενός αερίου που προοριζόταν για στρατιωτική χρήση οι νεκροί ενός νεκροταφείου ξυπνούν πεινασμένοι για ανθρώπινα μυαλά. Οι νευρικοί αληταμπουραίοι της κοντινής αποθήκης καθώς και οποιοσδήποτε πλησιάζει στην περιοχή γίνεται υποψήφιο θύμα των εγκεφαλοφάγων ζόμπι. Πολυάριθμες σκηνές ανθολογίας κατακλύζουν τις οθόνες μας και το μνημειώδες φιλμ του Dan O’Bannon περνάει στην ιστορία ως ένα από τα καλύτερα του είδους. Ποτέ άλλοτε η κραυγή Braaaiiinnnnsss δεν λατρεύτηκε τόσο πολύ όσο εδώ. Ο ορισμός του cult classic!

Σκηνοθεσία: Dan O’Bannon
Σενάριο: Dan O’Bannon
Ηθοποιοί: Clu Gulager, James Karen, Don Calfa
8

They Live (1988)

(Ζουν Ανάμεσά Μας)

they liveΠώς μπορείς να συνδυάσεις τρόμο, σάτιρα, επιστημονική φαντασία και θεωρίες συνωμοσίας έτσι ώστε το αποτέλεσμα να μην είναι γραφικό αλλά πειστικό και μεγαλειώδες; Απλά πρέπει να διαθέτεις τη σκηνοθετική ευφυΐα του John Carpenter. Και επειδή μόνο αυτός την διαθέτει, μόνο αυτός θα μπορούσε να μας δώσει τέτοια μεγαλειώδη ταινία. Αλήθεια πόσο σοκαριστικό θα ήταν για εσάς αν μια μέρα μαθαίνατε ότι η εξουσιαστική ελίτ του πλανήτη απαρτίζεται από εξωγήινους που υποτάσσουν τους ανθρώπους μέσα από υποσυνείδητα μηνύματα σε διαφημίσεις και στα media; Το μνημειώδες «They Live» είναι η απόλυτη σατιρική κριτική στην σύγχρονη κοινωνία του καταναλωτισμού και της αποχαύνωσης. Τρομάζει περισσότερο με τις ιδέες παρά με τις εικόνες, αν και οι αποκρουστικές σκελετόφατσες των εξωγήινων όπως φαίνονται μέσα από τα ειδικά γυαλιά του ήρωα ποτέ δεν θα πάψουν να στοιχειώνουν το σκεπτόμενο κοινό.

Σκηνοθεσία: John Carpenter
Σενάριο: John Carpenter
Ηθοποιοί: Roddy Piper, Keith David, Meg Foster
7

A Nightmare On Elm Street (1984)

(Εφιάλτης στο Δρόμο με τις Λεύκες)

nightmare elm streetΕιλικρινά, τι μπορεί να γράψει κανείς για την ταινία που ανέδειξε έναν από τους δημοφιλέστερους horror χαρακτήρες και έναν από τους πιο αγαπημένους του horror κοινού; Ο Freddy Krueger είναι ένα από τα απόλυτα horror σύμβολα όχι μόνο των 80s αλλά ολόκληρου του cinema τρόμου. Ο μεγάλος Wes Craven είναι ο ιθύνων νους πίσω από τον εμβληματικό «Εφιάλτη στο Δρόμο με τις Λεύκες» με τον οποίο εγκαινιάζει έναν απίστευτης έμπνευσης συνδυασμό slasher και supernatural στοιχείων που άλλαξε την ιστορία της σκηνής προκαλώντας ισχυρό αντίκτυπο στην συνολική horror κουλτούρα. Είναι μια ταινία που ποτέ δεν θα λησμονηθεί ούτε θα απαξιωθεί από τις μοντέρνες απαιτήσεις. Ο Freddy Krueger πάντα θα βγαίνει νικητής απέναντι στο χρόνο στοιχειώνοντας τα όνειρα των θεατών εσαεί. Δώσε πόνο Freddy!

Σκηνοθεσία: Wes Craven
Σενάριο: Wes Craven
Ηθοποιοί: Heather Langenkamp, Johnny Depp, Robert Englund
6

Re-Animator (1985)

(Ζωντανός-Νκερός)

re animator 1985Είναι μια από τις απόλυτες και πιο αναγνωρίσιμες cult ταινίες τρόμου της δεκαετίας. Βασισμένο σε ιστορία του κορυφαίου συγγραφέα τρόμου και φανταστικού H.P. Lovecraft ο σπουδαίος Stuart Gordon και το ταλαντούχο επιτελείο του μας χαρίζουν ανεπανάληπτες στιγμές horror διασκέδασης στο αριστουργηματικό «Re-Animator». Ένα φιλμ που όσες φορές κι αν το δεις δεν το χορταίνεις. Από τη στιγμή που ο ατσαλάκωτος Jeffrey Combs ως φοιτητής ιατρικής επαναφέρει στη ζωή πτώματα με τον επαναστατικό του ορό, ξεκινάει το απόλυτο comedy-horror πάρτι των 80s. Ένα πάρτι που παρακαλάς να μην τελειώσει. Άφθoνο gore, έξυπνο χιούμορ, σκοτεινή ατμόσφαιρα, παραφροσύνη, νεκροζώνταντοι και κομμένα κεφάλια που μιλάνε (!) υπόσχονται μια απίστευτη εμπειρία που κάθε λάτρης του cult horror δικαιούται να βιώσει. Το «Re-Animator» είναι το πρώτο και φυσικά καλύτερο φιλμ του franchise που έδωσε άλλο δύο αξιόλογες ταινίες διατηρώντας ψηλά τη σημαία του θρυλικού πρώτου μέρους. Όλο χωρίς δεύτερη σκέψη!

Σκηνοθεσία: Stuart Gordon
Σενάριο: Stuart Gordon, William Norris, Dennis Paoli
Ηθοποιοί: Jeffrey Combs, Bruce Abbott, Barbara Crampton
5

The Lost Boys (1987)

(Τα Παιδιά της Νύχτας)

the-lost boysΜετά από αμφίρροπη μάχη με τους λίγους ανταγωνιστές του στη βαμπιρική αρένα, το «The Lost Boys» μπορεί να ανακηρυχθεί με ασφάλεια η καλύτερα ταινία τρόμου με βρικόλακες για τη δεκαετία του ’80. Έχει τα πάντα. Δυνατό cast, εξαιρετικά καλοφτιαγμένους και τρομακτικούς βρικόλακες, υπέροχη γοτθική μουσική και αψεγάδιαστη ροκ αισθητική με νεανικό αέρα. Άψογος συνδυασμός τρόμου και κωμωδίας με τον πρώτο να υπερτερεί και με τη δεύτερη να βελτιώνει την συνολική εικόνα κάνοντας τα δρώμενα πολύ πιο ευχάριστα στην παρακολούθηση. Δε νοείται φίλος των βρικολάκων να μην έχει δει αυτήν την ταινία. A classic. Α must see!

Σκηνοθεσία: Joel Schumacher
Σενάριο: Jan Fischer, James Jeremias, Jeffrey Boam
Ηθοποιοί: Kiefer Sutherland, Jason Patric, Corey Haim
4

An American Werewolf In London (1981)

(Ένας Αμερικανός Λυκάνθρωπος στο Λονδίνο)

american werewolf londonΓια πολλούς (και για τον γράφοντα) το εν λόγω φιλμ του John Landis είναι η καλύτερη καταχώρηση στον όχι ιδιαίτερα πλούσιο κατάλογο των ταινιών τρόμου λυκανθρωπίας. Πράγματι το «An American Werewolf In London» συνιστά τον θρίαμβο της λυκανθρωπίας σε πολλά επίπεδα. Ένα απίστευτα εθιστικό φιλμ που δεν βαριέσαι να το βλέπεις και να το ξαναβλέπεις. Εκείνη δε η μεταμόρφωση του πρωταγωνιστή σε λυκάνθρωπο σηματοδοτεί έναν ακόμα θρίαμβο, αυτή τη φορά των προσθετικών εφέ που επιμελήθηκε ο μετρ του είδους Rick Baker. Η κωμική διάθεση εναλλάσσεται αριστοτεχνικά με σκηνές τρόμου, σουρεαλισμού και δράματος με το τελικό αποτέλεσμα να ενθουσιάζει και τον πιο διστακτικό ή καχύποπτο θεατή. Έπος!

Σκηνοθεσία: John Landis
Σενάριο: John Landis
Ηθοποιοί: David Naughton, Jenny Agutter, Joe Belcher
3

The Evil Dead (1981)

(Το Καταραμένο Άσμα)

the evil dead 1981Ταινία ορόσημο, ταινία σταθμός για το αιματοβαμμένο-slapstick/comedy cinema τρόμου. Αν δεν υπήρχε το αριστούργημα του Sam Raimi και της παρέας του, τότε το μοτίβο της «καλύβας στο δάσος» δεν θα ήταν τόσο διαδεδομένο και αναγνωρίσιμο στο σύμπαν του horror κινηματογράφου. Από τη στιγμή που οι νεαροί πρωταγωνιστές φτάνουν στην καλύβα στο δάσος και ειδικότερα από το σημείο που διαβάζουν το μυστηριώδες βιβλίο Necronomicon ο τρόμος θα αποκτήσει νέο νόημα δια παντός! Ο Bruce Campbell θα αναδειχτεί σε έναν από τους σπουδαιότερους γκαφατζήδες ήρωες της πιάτσας και η αιματοβαμμένη δράση του θα αποτελέσει οδηγό «επιβίωσης» για πολλούς νεότερους ήρωες από πολλά παρακλάδια του τρόμου αλλά κυρίως από αυτό των αιματηρών κωμωδιών με ζόμπι. Το «The Evil Dead» έχει τα πάντα. Σκοτεινή ατμόσφαιρα, αγνό τρόμο, συμπαθητικούς πρωταγωνιστές, απειλητικούς δαίμονες με πετυχημένο μακιγιάζ, και φυσικά πλούσια δράση με πολύ gore, κωμικές εξάρσεις και αλησμόνητες σκηνές ανθολογίας. Η κληρονομιά αυτής της ανυπέρβλητης ταινίας συνεχίζει την δημιουργική πορεία της μέχρι σήμερα (βλέπε την πολύ καλή σειρά Ash Vs Evil Dead που θα ενεργοποιήσει αισθήματα νοσταλγίας στους παλιότερους) και απ’ ό, τι φαίνεται δεν θα σβήσει για πολύ καιρό! Πώς θα μπορούσε άλλωστε…

Σκηνοθεσία: Sam Raimi
Σενάριο: Sam Raimi
Ηθοποιοί: Bruce Campbell, Ellen Sandweiss, Richard DeManincor
2

The Thing (1982)

(Η Απειλή)

the thing 1982Τώρα ειλικρινά, υπάρχει κανείς που δεν έχει δει το απόλυτο sci-fi/horror αριστούργημα του John Carpenter και ένα από τα καλύτερα όλων των εποχών; Αν υπάρχει ας πάει πρώτα να αυτομαστιγωθεί ως τιμωρία και μετά ας παρακολουθήσει το «The Thing» για να καταλάβει τι έχανε τόσο καιρό! Ο Carpenter παίρνει τη νουβέλα του John W. Campbell Jr., «Who Goes There?» (1938) και ξεπερνώντας για πλάκα την αρχική μεταφορά στον κινηματογράφο του 1951 (The Thing From Another World) δημιουργεί την απόλυτη ταινία τρόμου και επιστημονικής φαντασίας της δεκαετίας που δεν ξεπεράστηκε και δεν θα ξεπεραστεί ποτέ από κανέναν. Θεωρείται η πρώτη του ταινία της «Τριλογίας της Αποκάλυψης» μαζί με τα «Prince of Darkness» (1987) και «In The Mouth of Madness» (1994) που ακολούθησαν. Από τη στιγμή που ο παρασιτικός εξωγήινος οργανισμός εισχωρεί στα θύματά του στην παγωμένη επιστημονική βάση της Ανταρκτικής, ξεκινά μια άνευ προηγουμένου αλληλουχία τρομακτικών γεγονότων. Χάος, παράνοια, καχυποψία, σωματική φθορά και τελικά ο θάνατος αιχμαλωτίζουν τους πρωταγωνιστές και μαζί τους και εμάς στον ψυχρό, εφιαλτικό κόσμο του «The Thing». Με σημείο αναφοράς τα εντυπωσιακά μηχανικά εφέ των Rob Bottin και Stan Winston που θα ζήλευαν και σημερινοί συνάδελφοί τους το «The Thing» κατόρθωσε να ενθουσιάσει τους πάντες και να παγιώσει σπουδαία κληρονομιά με ορατά σημάδια μέχρι σήμερα.

Σκηνοθεσία: John Carpenter
Σενάριο: Bill Lancaster
Ηθοποιοί: Kurt Russell, Wilford Brimley, Keith David
AND THE WINNER IS…

The Shining (1980)

(Η Λάμψη)

the shining 1980Σε πιάνει δέος όταν καλείσαι να σχολιάσεις όχι απλά μια από τις καλύτερες ταινίες τρόμου όλων των εποχών αλλά και μια από τις καλύτερες κάθε κατηγορίας στην ιστορία του κινηματογράφου. Με τι λόγια να εκφραστεί κανείς για το αριστουργηματικό και ανυπέρβλητο «The Shining» του αθάνατου Stanley Kubrick; Πρόκειται για ταινία σταθμό στον ψυχολογικό-μεταφυσικό τρόμο που άλλαξε την ιστορία της σκηνής και επηρέασε αμέτρητους κινηματογραφιστές. Ο Kubrick πήρε το ομότιτλο best seller του άρχοντα Stephen King και του έδωσε μοναδική κινηματογραφική υπόσταση βάζοντας τη δική του ξεχωριστή σφραγίδα. Ο Jack Nicholson δίνει μια από τις εκθαμβωτικότερες ερμηνείες της ζωής του ως ο ταραγμένος συγγραφέας και προσωρινός επιστάτης του ξενοδοχείου Overlook. Η βαθμιαία καταβύθισή του στην παράνοια μέχρι την τρομακτική κλιμάκωση της απειλητικής συμπεριφοράς του προς το τέλος αποτελούν τον άξονα γύρω από τον οποίο ξεδιπλώνεται ο τρόμος ενώ οι ανατριχιαστικές φιγούρες που στοιχειώνουν το ξενοδοχείο συμπληρώνουν την εικόνα φρίκης του «The Shining». Ο Kubrick εξαπολύει τη μια ευρηματική σκηνή μετά την άλλη οικοδομώντας μια ασφυκτική, εφιαλτική ατμόσφαιρα από την οποία δεν φαίνεται να υπάρχει διαφυγή. Πολύ καλός και ο πιτσιρικάς Danny Lloyd του οποίου το παγωμένο βλέμμα μεταδίδει διαπεραστική ρίγη στο κορμί μας. Παρά την αρχική αμφισβήτηση, το «The Shining» βρήκε γρήγορα το δρόμο της παγκόσμιας αναγνώρισης. Πλέον στέκεται ακλόνητο στην κορυφή του cinema τρόμου μαζί με εκείνους τους ελάχιστους horror θρύλους με τους οποίους θα μάχεται εσαεί για τον τίτλο της καλύτερης ταινίας τρόμου που παρήγαγε ποτέ ο ανθρώπινος πολιτισμός.

Σκηνοθεσία: Stanley Kubrick.
Σενάριο: Stanley Kubrick.
Ηθοποιοί: Jack Nicholson, Shelley Duvall, Danny Lloyd.