Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2020



Τι να πρωτογράψουμε για μια ταινία θρύλο σαν το «Black Sabbath»; Αναμφίβολα μιλάμε για μια από τις κορυφαίες στιγμές στην πλούσια καριέρα του τεράστιου Mario Bava και ως γνωστόν Τον Αύγουστο του 1969 , το διάσημο συγκρότημα των Black Sabbath επηρεασμένοι από την ομώνυμη ταινία τρόμου του Μάριο Μπάβα με πρωταγωνιστή τον Μπόρις Καρλόφ (Το διάσημο τέρας του Δρ Φρανκεστάιν) που είχε προβληθεί το 1963 πήραν το ονομά τους απο κεί.

 Μετά το μνημειώδες BLACK SUNDAY, ο Mario Bava επέστερεψε εξίσου αν όχι περισσότερο εντυπωσιακά με μια σπονδυλωτή ταινία που πήρε όλα εκείνα τα στοιχεία των αγαπημένων παραγωγών της Hammer Films και των ταινιών του Roger Corman και τα πήγε για ακόμα μια φορά ένα στάδιο παραπάνω σχηματίζοντας ένα ενιαίο σύνολο. Πρόκειται για ακόμα πρωτοποριακή ταινία από τον αδιαφιλονίκητο δάσκαλο του ευρωπαϊκου γοτθικού τρόμου που μέσα σε τρεις ιστορίες συμπυκνώνει όλα τα θετικά στοιχεία του σινεμά που λατρεύουμε όλοι και που ο ίδιος οριοθέτησε.

Τρεις ιστορίες μυστηρίου, αγωνίας και τρόμου από την πένα των Ivan Chekhov, F.G. Snyder και Aleksei Tolstoy.

Πηγη-b-movies-horrormovies.gr
Έχει πουλήσει εκατομμύρια σε όλο τον κόσμο, εμφανίστηκε σε soundtrack ταινιών και ενέπνευσε περισσότερες από 60 διασκευές. Υπήρξε ακόμη και μια βόλτα με θεματικό πάρκο. Ωστόσο, μισό αιώνα αφότου το έγραψε, ο Justin Hayward  ακόμα να εξηγήσει τη διαρκή έκκληση του πιο διάσημου τραγουδιού των Moody Blues, Nights In White Satin. «Είναι περίεργο», λέει, «γιατί όταν ακούω τον δίσκο υπάρχει αυτός ο μεγάλος άδειος χώρος και οι υπέροχοι απόηχοι που είχαμε στα στούντιο της Decca. Αλλά υπάρχει μια παράξενη δύναμη στο τραγούδι. Μας έδωσε ένα στυλ που ξαφνικά φαινόταν να λειτουργεί για μας. Νομίζω ότι ταυτίστηκε ο ήχος των Moodies. "

Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 1967, το Nights In White Satin ήταν ένα αριστούργημα .


ένα παλιό ερωτικό τραγούδι από αυτά που,  όσοι έχουν περάσει τα δεύτερα -άντα, χορεύανε πριν από πολλά χρονια στα party που κάνανε μεταξύ τους με βερμούτ και κόκα κόλα ,τα οποία  τα σχεδιάζανε με λαχτάρα βδομάδες ολόκληρες.



Παλιό τραγούδι το Night in white satin, αλλά μην το σνομπάρετε. Ακούστε το με προσοχή γιατί οι στίχοι και η μουσική του το κάνουν να παραμένει ένα ερωτικό τραγούδι που μιλάει στην ψυχή μας, μας θυμίζει όμορφες στιγμές που ζήσαμε, τους πρώτους νεανικούς μας έρωτες.

Night in white satin
Never reaching the end,
Letters Ive written,Never meaning to send.
Beauty Id always missed,With these eyes before,
Just what the truth is,I cant say anymore…
Cause I love you,Yes, I love you,Oh, how, I love you.
Gazing at people,Some hand in hand,
Just what Im going thru,They can understand.
Some try to tell me,Thoughts they cannot defend,
Just what you want to be,You will be in the end,
And I love you,Yes, I love you,
Oh, how, I love you.Oh, how, I love you.
Nights in white satin,Never reaching the end,
Letters Ive written,Never meaning to send.
Beauty Id always missed,With these eyes before,
Just what the truth is,I cant say anymore.
Cause I love you,Yes, I love you,
Oh, how, I love you.Oh, how, I love you…

Πηγη-www.eros-erotas.gr-www.loudersound.com



Divine! O κάτα κόσμον Harris Glenn Milstead ήταν Αμερικανός ηθοποιός , τραγουδιστής, ντίβα αλλά και.. the filthiest person alive! Η Divine έμεινε στην ιστορία της τέχνης τόσο για το θερμό ταπεραμέντο της, όσο και για τη συνεργασία της με τον σκηνοθέτη John Waters.  Σαν ηθοποιός εκτελούσε εκκεντρικούς γυναικείους ρόλους στον κινηματογράφο αλλά και στο θέατρο και σύμφωνα με το περιοδικό People χαρακτηρίστηκε ως ΄τραβεστί του αιώνα’.

Γεννημένος στις Η.Π.Α, η Divine σύντομα  έγινε μέλος των Dreamlanders, την καλλιτεχνική ο ομάδα του Waters. Αμέσως ξεχώρισε και ο Waters την έβαλε πρωταγωνίστρια σε ταινίες όπως: Pink Flamingos ( 1972) και Female Trouble (1974). Η  Divine έκανε αμέσως μια τεράστια cult επιτυχία και έτσι τη δεκαετία του 1970, μετακόμισε στο θέατρο, που εμφανίζεται με το The Cockettes αλλά και άλλα θεατρικά έργα. Στη συνέχεια εμφανίστηκε ξανά στον κινηματογράφο με αποκορύφωμα τη ταινία Hairspray (1988).

Λέτε όμως μια τόσο καλλιτεχνικη φυσιογνωμία να σταματούσε εκεί; Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ξεκίνησε τη καριέρα της στη βιομηχανία της μουσικής και σημείωσε μεγάλη επιτυχία στα charts με τραγούδια όπως τα ‘You Think You’re a Man’, ‘ Walk Like a Man ‘ και ‘Shake it Up‘. Η Divine πέθανε στο Los Angeles το 1988 στην ηλικία των 43 χρόνων από καρδιακό νόσημα αλλά παραμένει μια cult φιγούρα, καθόλου άδικα .


Πηγη-batcountrysite.wordpress.com

Κυριακή, 31 Μαΐου 2020

Alex party-Don't Give Me Your Life 1995
Πιθανότατα η καλύτερη αστυνομική ιστορία που γράφτηκε ποτέ, το θρυλικό Γεράκι της Μάλτας μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο τρεις φορές. Η συναρπαστική αφήγηση διακρίνεται για τον ωμό ρεαλισμό, την ακρίβεια και την οικονομία της καθώς και για τους φυσικούς και δυνατούς διαλόγους.

Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ στο ρόλο του ιδιωτικού ντετέκτιβ Σαμ Σπέιντ και η Μαίρη Άστορ στο ρόλο της femme fatale πελάτισσάς του. Οι δυο πρωταγωνιστές πλαισιώνονται από τους Γκλάντις Τζορτζ, Πίτερ Λόρε και Σίντνεϊ Γκρίνστριτ. Η ταινία αποτελεί το πρώτο σκηνοθετικό εγχείρημα του Τζον Χιούστον( σηματοδότησε το ξεκίνημα ενός νέου κινηματογραφικού είδους, τη γέννηση ενός διαχρονικού σταρ και την αρχή μιας υπέροχης φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των Χιούστον και Μπόγκαρτ)και προτάθηκε για 3 βραβεία Όσκαρ μεταξύ των οποίων και για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας.

Όταν η Warner Brothers διαπίστωσε την επιτυχία του Maltese Falcon θέλησε να γυρίσει και ένα sequel, μάλιστα ο John Huston είχε γράψει και το σενάριο με τον τίτλο ‘Three Strangers’. Στην ταινία θα πρωταγωνιστούσαν πολλοί από τους κεντρικούς χαρακτήρες του Maltese Falcon και φυσικά ο Sam Spade. Πριν μπεί μπροστά η παραγωγή όμως, ο Dashiell Hammett πληροφόρησε την Warner Brothers ότι διατηρούσε τα δικαιώματα των χαρακτήρων και παρά το γεγονός ότι το στούντιο είχε αγοράσει τα δικαιώματα του μυθιστορήματος αυτό δεν σήμαινε ότι του ανήκαν και τα δικαιώματα των χαρακτήρων. Το sequel δεν έγινε ποτέ. Αλλά το σενάριο του John Huston, Three Strangers τελικά γυρίστηκε με διαφορετικούς χαρακτήρες. Οι Peter Lorre και Sydney Greenstreet εμφανίστηκαν στο φιλμ.

Ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ δεν ήταν η πρώτη επιλογή για τον ρόλο του Σαμ Σπέιντ. Ο παραγωγός της ταινίας Χαλ Ουόλις προσέγγισε αρχικά τον Τζορτζ Ραφτ, ο οποίος απέρριψε το ρόλο του Σπέιντ επειδή δεν ήθελε να συνεργαστεί με έναν άπειρο σκηνοθέτη

Πηγη-wikipedia-www.politeianet.gr-cine.gr
Σας αρέσει το μπιλιάρδο; Σας αρέσει ο τζόγος, επίσης; Τότε αυτή είναι η ταινία σας! Ο κόσμος είναι δικός μου μας λέει ο αυτοκαταστροφικός, εθισμένος στο παιχνίδι και στο τζόγο Newman σ` αυτήν την ταινία του Robert Rossen(Σκηνοθέτης του Alexander the Great ,του 1956 τον Richard Burton στον ομώνυμο ρόλο),στο «The Hustler» του 1961 .

Πολλοί θα έχετε ακουστά ή θα έχετε δει την ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε, το «Χρώμα του Χρήματος», με τον Πωλ Νιούμαν στο ρόλο του Έντι Φέλσον, για τον οποίο είχε κερδίσει και το μοναδικό του Όσκαρ (σε σύνολο εννέα υποψηφιοτήτων). Αυτό που ίσως να μην είναι ευρέως γνωστό είναι πως αυτός ο χαρακτήρας του Έντι Φέλσον είναι βασισμένος στον ομώνυμο ρόλο που είχε ερμηνεύσει ο Νιούμαν το 1961 στο «The Hustler», για τον οποίο είχε προταθεί για το Όσκαρ καλύτερης ανδρικής ερμηνείας, και πως το «Χρώμα του Χρήματος» είναι ουσιαστικά η συνέχεια αυτής της (καλύτερης) ταινίας του 1961.

Το βιβλίο είχε γράψει το 1959 ο Sidney Carroll, ο οποίος συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Robert Rossen(έκανε και την παραγωγή), στην συγγραφή του σεναρίου. Η ταινία μας πάει στο 1960, για να παρακολουθήσουμε τις περιπέτειες(και τα δράματα), του “Fast Eddie” Felson, ενός νεαρού και ταλαντούχου παίκτη του μπιλιάρδου. Ο Felson αναλώνει το ταλέντο του σε μικρά παιγνίδια στοιχημάτων, βγάζοντας τα προς το ζην(μάθε τέχνη κι άστηνε και όταν πεινάσεις πιάστηνε, που λέμε). Από τα καταγώγια της περιοχής του(Καλιφόρνια) και τα κακόφημα στέκια(μη ξεχνάτε ότι δεν ήταν και το πιο κυριλέ άθλημα, εκείνα τα χρόνια…), επιχειρεί να φτάσει στα σαλόνια, νικώντας τον θρύλο «Minnesota Fats». Αυτή είναι η επιδίωξη και η κεντρική ιδέα, γιατί πάνω της χτίζεται ένα πολύ ενδιαφέρον ταξίδι στον κόσμο των συναισθημάτων.

Αρχικά ο ρόλος του Έντι Φέλσον ήταν να τον υποδύθει ο Φρανκ Σινάτρα, αλλά τελικά επιλέχθηκε ο Πωλ Νιούμαν μετά από προτροπή της Λιζ Τέιλορ προς τους παραγωγούς.


Πηγη-cine.gr-cinemanights.gr-cineoasis-wikipedia