Jerry Bruckheimer - Don Simpson :Το ντουέτο ήταν υπεύθυνο για μια σειρά από επιτυχίες κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, συμπεριλαμβανομένων των Flashdance (1983), Beverly Hills Cop (1984) και Top Gun (1986). Ο Bruckheimer και ο Simpson ονομάστηκαν παραγωγοί της χρονιάς από την Εθνική Ένωση Ιδιοκτητών Θεάτρου το 1985 και το 1988. Η εταιρεία δεν χρησιμοποίησε λογότυπο μέχρι το 1990 στο Days of Thunder. 

Αλλά την ίδια στιγμή που το όραμά του οδηγούσε στην κατώτατη γραμμή του Χόλιγουντ, ο τρόπος ζωής του Simpson ήταν η επιτομή της διάχυτης σκοτεινής πλευράς της βάσης ισχύος της βιομηχανίας. Η θρυλική του κατανάλωση δεν είχε όρια. Και όσο συνέχιζε να βγάζει χρυσό από τα εισιτήρια, κάθε επιθυμία του ικανοποιούνταν εμφανώς - μια ασυγκράτητη υπερβολή που τον σκότωσε και έστειλε μια προειδοποιητική κραυγή σε ολόκληρη τη βιομηχανία. Όταν ο Simpson πέθανε το 1996, μετονομάστηκε σε Jerry Bruckheimer Films, με το λογότυπο να εμφανίζεται για πρώτη φορά στο Con-Air. 

 Η Jerry Bruckheimer Films ιδρύθηκε το 1996 από τον Bruckheimer, αφού διέκοψε τους δεσμούς του με τον πρώην συνεργάτη παραγωγής Don Simpson. Η εταιρεία έχει επί του παρόντος την έδρα της στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια. Συχνά παράγει ταινίες με την Walt Disney Pictures και την Touchstone Pictures. Το 2013, η εταιρεία είχε μετατοπίσει τους δεσμούς της από την Disney στην Paramount μετά από 22 χρόνια εργασίας στο στούντιο. Η εταιρεία στη συνέχεια έγινε ανεξάρτητη το 2020.

Το The Rock είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Simpson. Αυτό το γεγονός αναφέρεται στο τέλος της ταινίας. η αρχή τον προσδιορίζει ως συμπαραγωγό με τον Jerry Bruckheimer. Το Enemy of the State έχει επίσης δώσει στον Simpson τα screen credit στην οθόνη ως εκτελεστικός παραγωγός, αν και η τελευταία ταινία κυκλοφόρησε δύο χρόνια μετά τον θάνατό του.

Φιλμογραφία

1983 Flashdance

1984 Beverly Hills Cop-Thief of Hearts

1986 Top Gun

1987 Beverly Hills Cop II

1990 Days of Thunder

1994 The Ref Executive παραγωγός

1995 Bad Boy-Crimson Tide-Dangerous Minds (Τελευταία ταινία ως παραγωγός)

1996 The Rock

 Kiss of the Spider Woman(Το φιλί της γυναίκας αράχνης), μυθιστόρημα του Manuel Puig, που εκδόθηκε το 1976 ως El beso de la mujer araña. Αποτελούμενο κυρίως από τον διάλογο μεταξύ δύο ανδρών σε ένα κελί φυλακής της Αργεντινής, το μυθιστόρημα παρακολουθεί την εξέλιξη της απίθανης φιλίας τους. 

Ο William Hurt  κέρδισε το Όσκαρ και το Βραβείο BAFTA Α' Ανδρικού Ρόλου και η ταινία έλαβε άλλες τρεις υποψηφιότητες για Όσκαρ, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας.

Tο 1981, ο γεννημένος στην Αργεντινή σκηνοθέτης Hector Babenco βρισκόταν στο Λος Άντζελες για να λάβει ένα βραβείο από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου του Λος Άντζελες για την πρωτοποριακή ταινία του, Pixote. Στη δεξίωση, ο κριτικός των Los Angeles Times Kevin Thomas ρώτησε τον Babenco για τα μελλοντικά του έργα και ο σκηνοθέτης ανέφερε την επιθυμία του να διασκευάσει το μυθιστόρημα του Puig, με πρωταγωνιστή τον Burt Lancaster. H προχωρημένη ηλικία του Lancaster και μια εγχείρηση bypass καρδιάς τον Απρίλιο του 1983, προκάλεσε την καθυστέρηση της παραγωγής και οι σκηνοθέτες στράφηκαν στον William Hurt  ως αντικαταστάτη.

Ο Richard Gere επρόκειτο να παίξει τον Βαλεντίν, δίνοντας στην παραγωγή περαιτέρω αξιοπιστία στο box office.  Ωστόσο, ο Babenco παρέμεινε επιφυλακτικός όσον αφορά την αγγλοποίηση του αρχικού υλικού και ανακουφίστηκε από το casting του Πορτορικανού ηθοποιού Raul Julia, ο οποίος αντικατέστησε τον Richard Gere.

Υπόθεση: Ο Μολίνα είναι ένας μεσήλικας ομοφυλόφιλος άνδρας της κατώτερης μεσαίας τάξης που περνάει τις πολλές ώρες στη φυλακή παίζοντας σκηνές από τις αγαπημένες του ταινίες. Ο Βαλεντίν είναι ένας νεαρός σοσιαλιστής επαναστάτης της ανώτερης μεσαίας τάξης που αρχικά επικρίνει τον Μολίνα για τη θηλυκότητα του και την έλλειψη πολιτικής πεποίθησής του. Μοιράζοντας τις δυσκολίες μιας εξάμηνης φυλάκισης, οι δυο τους τελικά σφυρηλατούν μια δυνατή σχέση που γίνεται σεξουαλική. Σε μια ειρωνική αντιστροφή ρόλων στο τέλος του μυθιστορήματος, ο Μολίνα πεθαίνει ως αποτέλεσμα της εμπλοκής του στην πολιτική, ενώ ο Βαλεντίν δραπετεύει από τον πόνο των βασανιστηρίων υποχωρώντας σε έναν ονειρικό κόσμο.

 Οι θεατές του κινηματογράφου δεν είχαν δει ποτέ κάτι σαν το "Top Gun" όταν βγήκε στις οθόνες το καλοκαίρι του 1986. Η  ιστορία μιας ομάδας πιλότων με υπέροχα πλάνα και εκθαμβωτικές εναέριες σεκάνς , έδωσαν στο κοινό μια θέα στο πιλοτήριο της δράσης, καθώς και ένα καινούριο αστέρι του Hollywood σε άνοδο στον Tom Cruise, μετά ​​από τον ρόλο του στο "Risky Business". 

Το «Top Gun» θα συνέχιζε να κερδίζει τότε τα τεράστια 356,8 εκατομμύρια δολάρια, έχοντας η ταινία με τα περισσότερα έσοδα της χρονιάς και ωθώντας τον Κρουζ στην Α-λίστα, όπου παρέμεινε για δεκαετίες. Έλαβε 5 υποψηφιότητες για Όσκαρ, κερδίζοντας εκείνο του Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού με το «Take My Breath Away», σε μουσική των Giorgio Moroder και Tom Whitlock με το μουσικό συγκρότημα Berlin.

Καθοδηγώντας ένα εκπληκτικό καστ συμπεριλαμβανομένων των Val Kilmer, Kelly McGillis, Anthony Edwards, Meg Ryan και Tim Robbins, ο Tom Cruise ανεβαίνει ως Maverick, ο νεαρός πιλότος μαχητικού των ΗΠΑ που χρειάζεται ταχύτητα, πολλά για να αποδείξει, ακόμη και περισσότερα για να μάθετε. Πάντα στην κατάταξη με τις καλύτερες ταινίες δράσης όλων των εποχών, το Top Gun παραμένει μια έκρηξη αδρεναλίνης υψηλού οκτανίου που σίγουρα θα σας κόψει την ανάσα.

Ο σκηνοθέτης Tony Scott έφερε μερικά απίστευτα πλάνα στην ταινία, τοποθετώντας κάμερες παντού στα μαχητικά αεροσκάφη για να πετύχει εκπληκτικά πλάνα δίνοντας στο κοινό την αίσθηση ότι πετούσε δίπλα στον Maverick. Το Πολεμικό Ναυτικό έκανε αρκετά αεροσκάφη από τη μοίρα μαχητικών F-14 VF-51 "Screaming Eagles" (που αναφέρει ο Tom Skerritt στη σκηνή στο σπίτι του) διαθέσιμα για την ταινία. Η Paramount πλήρωνε έως και 7.800 δολάρια ΗΠΑ ανά ώρα (που ισοδυναμεί με 18.800 δολάρια σήμερα) για καύσιμα και άλλα λειτουργικά έξοδα όποτε τα αεροσκάφη πετούσαν εκτός των κανονικών τους καθηκόντων.  Οι περισσότερες από τις σεκάνς των ελιγμών του αεροσκάφους πάνω από τη στεριά γυρίστηκαν στο Naval Air Station Fallon, στη Νεβάδα, χρησιμοποιώντας κάμερες τοποθετημένες στο έδαφος.

Ο ηθοποιός Matthew Modine απέρριψε τον ρόλο του Pete Mitchell (που πήγε στον Tom Cruise) επειδή ένιωσε ότι η φιλοστρατιωτική στάση της ταινίας ήταν αντίθετη με την πολιτική του. Η Julianne Phillips  επιλέχθηκε πρώτα για  τον ρόλο της  Charlie και είχε προγραμματιστεί να κάνει δοκιμαστικό καστ δίπλα στον Tom Cruise. Τελικά απορρίφθηκε και ο ρόλος πήγε στην Kelly McGillis.

 Η ταινία γυρίστηκε σε μορφή Super 35, καθώς οι αναμορφικοί φακοί ήταν πολύ μεγάλοι για να χωρέσουν στο Cockpit των μαχητικών αεροσκαφών και επίσης οι κάμερες έπεφταν από τις βάσεις τους όταν τα μαχητικά αεροσκάφη έκαναν ελιγμούς στα πλάγια.

 Gorky Park(1983):Ο Martin Cruz Smith έχει γράψει επτά μυθιστορήματα για τον Ρώσο αστυνομικό, Arkady Renko. Είναι μια από τις σπουδαίες φανταστικές δημιουργίες. Αυτό ήταν το πρώτο, το 1981, και το βιβλίο γνώρισε άμεση επιτυχία. Η σκηνοθεσία του Michael Apted(The World is Not Enough) κρατά την ένταση σε υψηλά επίπεδα τις περισσότερες φορές, και το σενάριο του Dennis Potter διαπερνά την πολύ περίπλοκη πλοκή που έχει μόνο μερικά χαλαρά άκρα. 

Ο Michael Apted  πέθανε στις 7 Ιανουαρίου 2021 σε ηλικία 79 ετών. Ταλαντούχος σκηνοθέτης, 

παραγωγός, συγγραφέας και ηθοποιός, ο Apted μπορεί να μην ήταν γνωστό όνομα που παρέδωσε μεγάλο προϋπολογισμό ή εξαιρετικά επιτυχημένες ταινίες, αλλά έκανε μερικές πραγματικά καλές και 

αξιοπρεπέστατες σε όλη τη φιλμογραφία του.

Ο William Hurt είναι εξαιρετικός σε όλη την ταινία στον ρόλο του Ρώσου αστυνομικού Arkady Renko . Είναι ένας φανταστικός ηθοποιός και δεν διαφέρει σε αυτή την ταινία. Αυτό ισχύει και για τον Lee Marvin και την Joanna Pacula. Έχουν τρομερό ταλέντο και αυτό φαίνεται . Ο Ian McDiarmid, φυσικά, δείχνει τις ικανότητές του στην υποκριτική αν και ο ρόλος του είναι μικρότερος.

Η παραγωγή καθυστέρησε για αρκετά χρόνια λόγω των συγκρούσεων σχετικά με τον προγραμματισμό με τον σκηνοθέτη John Schlesinger(Midnight Cowboy), ο οποίος τελικά θα αντικατασταθεί από τον Michael Apted. ΟDustin Hoffman και ο Al Pacino εξετάστηκαν και οι δύο για τον ρόλο του Arkady Renko πριν από το casting του Hurt, ενώ ο Cary Grant και ο Burt Lancaster εξετάστηκαν για τον ρόλο του Jack Osborne και ο Roman Polanski για τον ρόλο του Prof. Andreev. 

Το Σοβιετικό Κομμουνιστικό Κόμμα καταδίκασε την ταινία ως αντικομμουνιστική και αντιρωσική και αρνήθηκε την πρόσβαση του συνεργείου για γυρίσματα στη Μόσχα. Το Gorky Park γυρίστηκε στο Ελσίνκι και τη Στοκχόλμη. Το δημόσιο πάρκο Kaisaniemi στο κέντρο του Ελσίνκι ορίστηκε ως το Gorky Park για τα γυσρίσματα

Το Gorky Park είναι το πιο διάσημο πάρκο της Μόσχας, που δημιουργήθηκε κατά τη σοβιετική περίοδο ως κόμβος χαλάρωσης και πολιτιστικών δραστηριοτήτων.

Περίληψη: Ένας αστυνομικός της Μόσχας ερευνά μια μοχθηρή τριπλή ανθρωποκτονία και πέφτει πάνω σε μια διεθνή πολιτική συνωμοσία υψηλού επιπέδου.

 Ως ο κινητήρας που οδήγησε την απόλυτη Metal μηχανή που λέγεται Slayer, ο Dave Lombardo θεωρείται από τους θαυμαστές σε όλο τον κόσμο ως ο απόλυτος ντράμερ του heavy metal.

Ο Dave Lombardo (γεννημένος στις 16 Φεβρουαρίου 1965 στην Αβάνα της Κούβας) είναι τρεις φορές υποψήφιος, δύο φορές βραβευμένος με Grammy Κουβανός Αμερικανός ντράμερ, που θεωρείται ένας από τους πιο σημαντικούς ντράμερ της εποχής μας. Ο Lombardo είναι ευρύτερα γνωστός ως ένας επιθετικός και εξαιρετικά δεξιοτέχνης ντράμερ του heavy metal, .

 Όταν ήταν δύο ετών, η οικογένειά του μετακόμισε στο South Gate της Καλιφόρνια. Κατά τη διάρκεια της τρίτης δημοτικού, σε ηλικία οκτώ ετών, ο Lombardo έφερε ένα σετ μπόνγκο με δίσκο Santana για επίδειξη και αφήγηση στο σχολείο και έπαιξε παράλληλα με τον ρυθμό. Αυτό ενέπνευσε το μουσικό του ενδιαφέρον για τα ντραμς και εντάχθηκε στο σχολικό συγκρότημα όπου έπαιζε το τύμπανο, αν και τελικά θεώρησε το τύμπανο ως «όχι για εκείνον». Ο πατέρας του Lombardo είδε το επίμονο ενδιαφέρον του για τη μουσική σε ηλικία δέκα ετών και του αγόρασε ένα σετ τυμπάνων Maxwin πέντε κομματιών για 350 $. Καθώς ο Lombardo είχε τώρα ένα drumkit, αγόρασε τον πρώτο του δίσκο, το  Alive των Kiss και ξεκίνησε να παίζει. Δίδαξε ο ίδιος το τραγούδι "100,000 Years" ακούγοντας τον δίσκο επανειλημμένα. 

Το 1978, ο Lombardo επέστρεψε στο να παίζει ροκ μουσική και θα συνομιλούσε με αρκετούς μουσικούς γύρω από το South Gate. Το 1981, γνωρίστηκε με τον κιθαρίστα Kerry king o οποίος εκείνη την περίοδο έψαχνε ντράμερ  για το σχηματισμό ενός heavy Metal  συγκροτήματος. Έτσι  ξεκίνησαν να κάνουν πρόβες παίζοντας αρχικά διασκευές σε τραγούδια των Iron Maiden και των Judas Priest. Στο συγκρότημα στη συνέχεια εισχώρησε και ο  δεύτερος κιθαρίστας  Jeff Hanneman , ενώ έψαχναν για μπασίστα και τραγουδιστή, με τον  Tom Araya από τους Quits να αναλαμβάνει και τους δύο ρόλους. Τη δεκαετία του '90,  αποχώρησε από τους Slayer και δημιούργησε τους Grip Inc. το 1993 και τους Fantômas το 1998 

Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, είχε σημαντική επιρροή στη metal σκηνή και έχει εμπνεύσει πολλούς σύγχρονους metal ντράμερ, ιδιαίτερα στο death metal και στο thrash metal. Ως πρωτότυπο και ιδρυτικό μέλος των Slayer, ο Lombardo έχει παίξει με τους Slayer σε επτά άλμπουμ, συμπεριλαμβανομένης της πρωτοποριακής κυκλοφορίας τους το 1986 Reign In Blood και της κυκλοφορίας τους το 2006 Christ Illusion, για την οποία έλαβε επαίνους από τους κριτικούς. 

Η μουσική σταδιοδρομία του Lombardo διήρκεσε περισσότερα από 35 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων συμμετείχε στην παραγωγή περισσότερων από 40 εμπορικών ηχογραφήσεων που καλύπτουν μια σειρά από μεγάλα είδη με συγκροτήματα όπως οι  Testament, Apocalyptica, John Zorn.

 The Odessa File (1974) :Δραματικό πολιτικό θρίλερ Γερμανο-Βρετανικής παραγωγής 1974 σε σκηνοθεσία  Ronald Neame (σκηνοθέτησε μερικές αξιοσημείωτες ταινίες συμπεριλαμβανομένου, The Man Who Never Was (1956), που εξιστόρησε την Operation Mincemeat, μια βρετανική επιχείρηση εξαπάτησης του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, The Prime of Miss Jean Brodie (1969), που κέρδισε η Maggie Smith το πρώτο της Όσκαρ, και την disaster ταινία The Poseidon Adventure (1972). Σκηνοθέτησε επίσης το I Could Go On Singing (1963), την τελευταία ταινία της Judy Garland και το Scrooge (1970), με πρωταγωνιστή τον Albert Finney) , βασισμένο στην ομώνυμη νουβέλα του Frederick Forsyth. Πρωταγωνιστούν ο Jon Voight, Mary Tamm και Maximilian Schell.

Βασίζεται μάλλον  στο βιβλίο, αλλά αποκαλύπτει την πραγματική ζωή του   «χασάπη της Ρίγας» όπως τον είχαν ονομάσει,Eduard Roschmann. Αυστριακός υπολοχαγός των SS και διοικητής του γκέτο της Ρίγας κατά τη διάρκεια του 1943. Ήταν υπεύθυνος για πολλές δολοφονίες και άλλες φρικαλεότητες.

Τα γυρίσματα έγιναν στο Αμβούργο της Γερμανίας. Σάλτσμπουργκ, Αυστρία; Χαϊδελβέργη, Γερμανία; Μόναχο, Γερμανία, στα Pinewood Studios στην  Αγγλία. και στα Bavaria Studios στο Grünwald της Βαυαρίας, Γερμανία.

Πλοκή: Μετά την ανάγνωση του ημερολογίου ενός ηλικιωμένου Εβραίου που αυτοκτόνησε, ο ανεξάρτητος δημοσιογράφος Peter Miller αρχίζει να ερευνά την υποτιθέμενη θέαση ενός πρώην καπετάνιου των SS που διοικούσε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Miller  τελικά αναμειγνύεται με την ισχυρή οργάνωση πρώην μελών των SS - που ονομάζεται ODESSA - καθώς και με την ισραηλινή μυστική υπηρεσία. Ο Μίλερ ερευνά βαθύτερα και τελικά ανακαλύπτει μια σχέση μεταξύ του καπετάνιου των SS, της ODESSA και της οικογένειάς του.

 

Η ομορφιά βρίσκεται στην απλότητα. Και κανένα άλμπουμ (ή συγκρότημα) δεν αποτελεί καλύτερο τεκμήριο αυτού του αποφθέγματος από το Fire And Water(1970)και τους Free. Με την βάφτιση τους από τον μεγάλο Alexis Korner και τις ευλογίες του Chris Blackwell, τότε αφεντικού της Island Records, άνοιξε ο δρόμος για την ανάδειξη ενός από τα πιο λαμπρά σχήματα στην ιστορία του βρετανικού blues. Στο ζενίθ της καριέρας τους, αυτή η τρίτη κυκλοφορία τους ήταν (και παραμένει) μέσα στα απόλυτα άλμπουμ του βρετανικού hard rockin’ blues, με τον frontman Paul Rodgers να παραδίδει μαθήματα φωνητικών σε τραγουδιστές όπως οι David Coverdale, Lou Gramm και Joe Lynn Turner μεταξύ άλλων, δημιουργώντας σχολή, ενώο Paul Kossoff στην κιθάρα να διδάσκει vibrato και οικονομία στο παίξιμο, παρέα με το εξίσου στιβαρό rhythm section των Andy Fraser στο μπάσο να τον συμπληρώνει τέλεια και τον Simon Kirke να ολοκληρώνει υποδειγματικά το σύνολο. Όσο για τα τραγούδια, εδώ έχουμε έναν από τους μεγαλύτερους rock ύμνους στο “All Right Now”. Και αν και αυτό δεν είναι αρκετό, μία ακρόαση του “Mr. Big” και του ομώνυμου τραγουδιού θα σας πείσει για την αξία του αξεπέραστου “Fire And Water”. Ένα διαμάντι στο στέμμα της παγκόσμιας rock δισκογραφίας.Κ.Τ.

Πηγή:Rockmachine.gr