Μόναχο: Μια ταινία, 11 αθλητές νεκροί, αντίποινα, η Μοσάντ και η ματιά του Σπίλμπεργκ

Πώς ο Στίβεν Σπίλμπεργκ με την ταινία «Μόναχο» προσέγγισε τη «Σφαγή του Μονάχου» και την επόμενη μέρα. Μια ταινία για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972 και τους πράκτορες της ισραηλινής υπηρεσίας Μοσάντ.

Το θέμα είναι από μόνο του δύσκολο, ακόμα και επικίνδυνο. Πρόκειται για την ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ «Μόναχο». Ένα ιστορικό δράμα και πολιτικό θρίλερ, παραγωγής της Universal σε συνεργασία με την Dreamworks και σε σενάριο του Τόνι Κούσνερ και του Έρικ Ροθ.

Η ταινία καταπιάνεται με τα γεγονότα της Σφαγής του Μονάχου κατά τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1972. Πρωταγωνιστούν οι Έρικ Μπάνα, Ντάνιελ Κρεγκ, Κιάραν Χιντς, Ματιέ Κασσοβίτς, Χανς Τσίσλερ και Τζέφρεϊ Ρας.

Το βιβλίο

Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο Vengeance: The True Story of an Israeli Counter-Terrorist Team του Τζορτζ Τζόνας. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Γιούβαλ Αβίβ. Πρόκειται για τον Εβραίο επικεφαλής των ερευνών του Ισραήλ σχετικά με την εύρεση των υπεύθυνων της Σφαγής του Μονάχου, όπου σκοτώθηκαν σχεδόν όλοι οι Ισραηλίτες αθλητές στους αγώνες.

Το «Μόναχο» κυκλοφόρησε στους περισσότερους κινηματογράφους παγκοσμίως το 2005. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στις αρχές Ιανουαρίου του 2006. Δεν ήταν μια εισπρακτική επιτυχία, αφού παγκοσμίως απέφερε μόνο 130.358.911 δολάρια. Ωστόσο, απέσπασε θετικά σχόλια από τους κριτικούς. Η ταινία προτάθηκε για διάφορα βραβεία, ανάμεσα σε αυτά 5 βραβεία Όσκαρ και 2 Χρυσές Σφαίρες.

Η υπόθεση της ταινίας

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μονάχου μία ομάδα Παλαιστινίων, μέλη της οργάνωσης Μαύρος Σεπτέμβρης, εισβάλουν στο Ολυμπιακό χωριό κρατώντας ομήρους 9 ισραηλινούς αθλητές και σκοτώνοντας άλλους δύο. Οι διαπραγματεύσεις με τις αρχές δεν καταλήγουν πουθενά και μοιραία 21 ώρες μετά, στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Μονάχου γράφεται ο επίλογος μιας τραγωδίας. Έπειτα από μια αποτυχημένη επιχείρηση των γερμανικών αρχών, όλοι οι όμηροι καταλήγουν νεκροί. Σε απάντηση αυτού του τρομοκρατικού χτυπήματος η Ισραηλινή κυβέρνηση με απόλυτη μυστικότητα οργανώνει την αντεπίθεσή της με σκοπό την ανεύρεση και δολοφονία 13 Παλαιστινίων που φέρονται ως υπεύθυνοι για το σχεδιασμό αυτής της επίθεσης. Αυτή την άκρως επικίνδυνη αποστολή θα επιχειρήσει να φέρει εις πέρας ο ειδικός πράκτορας της Μοσάντ, Άβνερ, έχοντας στο πλευρό του μία ολιγομελή ομάδα πρακτόρων.

Η... επίθεση στον Σπίλμπεργκ

Ο Σπίλμπεργκ κατηγορήθηκε μετά την ταινία για ιστορική ακρίβεια. Η ταινία επικρίθηκε έντονα από όλες τις πλευρές. Αρκετοί ήταν αυτοί που υποστήριξαν ότι ο διάσημος Αμερικανός σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός ταινιών προσπαθεί να εξισώσει την τρομοκρατική επίθεση και την απάντηση των ισραηλινών.

Αναφερόμενος στην ταινία, ο «Yair», ένας πράκτορας της Μοσάντ που συμμετείχε στα αντίποινα, έκανε λόγο για «χολιγουντιανή ταινία που διαστρέφει όσα συνέβησαν με όλους σχεδόν τους τρόπους».

Τα ντοκιμαντέρ

Ο δημιουργός της «Λίστας του Σίντλερ» και της «Διάσωσης του στρατιώτη Ράιαν» βρήκε απέναντί του και τηλεοπτικά ντοκιμαντέρ. Προβλήθηκαν δύο στη Βρετανία σχεδόν ταυτόχρονα με την έναρξη προβολής της ταινίας. Επρόκειτο για το «Operation Bayonet», που προβλήθηκε στο BBC 2, και το «Munich: Mossad’s Revenge», στο Channel 4. Στα ντοκιμαντέρ μίλησαν βετεράνοι πράκτορες της Μοσάντ, οι οποίοι είχαν εμπλοκή στους φόνους. Καταρρίπτουν μεγάλο μέρος όσων υποστηρίζει η ταινία.

Η αντίδραση του Σπίλμπεργκ ήταν μάλλον αναμενόμενη. Υποστήριξε ότι κάνει τέχνη και όχι ντοκιμαντέρ. Μόνο που η ταινία αρχίζει με την επισήμανση ότι είναι «εμπνευσμένη από αληθινά γεγονότα». Την ίδια ώρα η αντίδραση της Μοσάντ και το γεγονός ότι πράκτορες μιλούν δημόσια -γεγονός ασυνήθιστο- δείχνει ότι ο Αμερικανός ενόχλησε την οργάνωση συγκέντρωσης και ανάλυσης πληροφοριών του Ισραήλ.

Τι του καταλογίζουν

Ιστορικά, οι ανακρίβειες για τις οποίες κατηγορήθηκε ο Σπίλμπεργκ είναι αρκετές. Στην ταινία, όλες τις δολοφονίες φέρεται να εκτελεί μια ομάδα ενώ στην πραγματικότητα αυτό έγινε από πολλές ομάδες πρακτόρων. Ουδέποτε αποδείχθηκε συνεργασία της Μοσάντ με «νονό» του γαλλικού υποκόσμου, κάτι που αναφέρεται στο βιβλίο Vengeance: The True Story of an Israeli Counter-Terrorist Team του Τζορτζ Τζόνας, αλλά και στην ταινία. Η ταινία υποστηρίζει επίσης, ότι οι δολοφονίες σταμάτησαν επειδή οι πράκτορες βασανίζονταν από τύψεις. Η αλήθεια είναι ότι η επιχείρηση σταμάτησε διότι οι πράκτορες σκότωσαν λάθος στόχο. Αντί του αρχηγού του Μαύρου Σεπτέμβρη, Αλί Χασάν Σαλαμέχ, σκότωσαν έναν αθώο Μαροκινό σερβιτόρο. Το συμβάν δεν υπάρχει στην ταινία.

Το χρονικό του «Μαύρου Σεπτέμβρη»

Μέλη της παλαιστινιακής ομάδας «Μαύρος Σεπτέμβρης» μπήκαν στο Ολυμπιακό Χωριό στο Μόναχο, τον Σεπτέμβριο του 1972, και έπιασαν ομήρους 11 Ισραηλινούς αθλητές. Μετά 24 ώρες, σε μια αποτυχημένη απόπειρα της γερμανικής αστυνομίας να τους απελευθερώσει, σκοτώθηκαν όλοι οι όμηροι, πέντε απαγωγείς και ένας Γερμανός αξιωματικός. Η Μοσάντ, η ισραηλινή μυστική υπηρεσία, οργάνωσε αποστολές που επονομάστηκαν «Οργή του Θεού», για να ανακαλύψει και να σκοτώσει εκείνους που φέρονταν ως υπεύθυνοι. Το πρώτο χτύπημα έγινε στη Ρώμη, το δεύτερο τον Δεκέμβριο επίσης στη Ρώμη, όταν σκοτώθηκε ο Μαχμούντ Χαμσίρι, και ακολούθησαν φόνοι στην Κύπρο, στο Παρίσι, στη Βηρυτό, στην Αθήνα, στη Ρώμη, στο Παρίσι πάλι, και στο Λιλεχάμερ της Νορβηγίας, όπου σκοτώθηκε ένας αθώος Μαροκινός αντί του Αλί Χασάν Σαλαμέχ. Ο Σαλαμέχ σκοτώθηκε από βόμβα σε αυτοκίνητο, στη Βηρυτό, το 1979.

Πηγή:Fosonline.gr

 

Godzilla vs. Kong: Επιβλητικό το νέο τρέιλερ! (vid)

Κόβει την ανάσα το τρέιλερ του πολυαναμενόμενου «Godzilla vs. Kong»!

Η πληροφορία ότι η Warner Bros. απέρριψε προσφορά 200 εκατομμυρίων δολαρίων για να δώσει το «Godzilla vs. Kong» στο Netflix τον προηγούμενο μήνα προδίδει τα μεγέθη με τα οποία συνεχίζει να λειτουργεί το εμπορικό σινεμά του σήμερα, παρά τα εμπόδια της πανδημίας και την αλλαγή που έχει φέρει ήδη στο entertainment παγκοσμίως.

Στο... μέγεθος συνηγορεί και το τρέιλερ της ταινίας που τερματίζει την έννοια του μεγάλου θεάματος και αυτή του φαντασμαγορικού, βάζοντας στην ίδια οθόνη δύο από τα πιο θρυλικά «τέρατα» της κινηματογραφικής ιστορίας, τον Γκοτζίλα και τον Κονγκ, φέρνοντας μνήμες από τα ιαπωνικά kaiju mash-up που γαλούχησαν ολόκληρες γενιές, ξεκινώντας από τη δεκαετία του '50 και φτάνοντας μέχρι και στο σήμερα.

Προγραμματισμένο να βγει στις αίθουσες τον Νοέμβριο του 2020, το φιλμ του Άνταμ Γουίνγκαρντ («Death Note» του 2017 και «Blair Witch» του 2016) μεταφέρθηκε για το 2021 και παρά τις εκ νέου μεταφορές ταινιών το φθινόπωρο του 2021, αυτό διατηρεί την τελευταία του ημερομηνία εξόδου στις 26 Μαρτίου, φυσικά, ταυτόχρονα σε HBO Max και σε όσες αίθουσες είναι ανοιχτές στον πλανήτη.

Τι ειρωνεία, η πρώτη ταινία που «κρατάει την υπόσχεση» της Warner για ταυτόχρονη έξοδο σε πλατφόρμα και αίθουσες να είναι ένα blockbuster που το νιώθεις ότι θέλει την αίθουσά του για να αναδειχθεί.

Πρωταγωνιστούν οι Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, Μίλι Μπόμπι Μπράουν, Ρεμπέκα Χολ, Μπράιαν Τίρι Χένρι…

Πηγή: flix.gr

 "Ο άγνωστος του Πασίφικ Χάιτς":Ο σπουδαίος σκηνοθέτης Τζον Σλέσινγκερ («Ο Καουμπόυ του Μεσονυχτίου», «Ανθρωποκυνηγητό») αναλαμβάνει  ένα σενάριο του Ντάνιελ Πάιν.

Μια σεναριακή ιδέα που θυμίζει ταινία του Αλφρεντ Χίτσκοκ. Μια ταινία γεμάτη αγωνία, που κόβει την ανάσα... Ενα νεαρό ζευγάρι αγοράζει ένα παλιό βικτοριανό σπίτι, το επιδιορθώνει και τρελαίνεται στα έξοδα. Ετσι αποφασίζει να νοικιάσει τα δυο διαμερίσματα του κάτω ορόφου για να κερδίσει λίγα χρήματα. Νοικάρηδες είναι ένας Γιαπωνέζος και ένας ευκατάστατος εργένης. Ο τελευταίος είναι για τους ιδιοκτήτες ο ιδανικός νοικάρης, όμως σύντομα θα αλλάξουν γνώμη. Ο άνθρωπος αυτός είναι ένας ψυχοπαθής και επικίνδυνος. Η ζωή τους γίνεται κόλαση μέχρι τη στιγμή που η γυναίκα αποφασίζει να περάσει στην αντεπίθεση και να εκδικηθεί.

 Με τη Μέλανι Γκρίφιθ και τον Μάικλ Κίτον.

 Ο Ρικ Άστλεϊ δεν ένιωθε ποτέ άνετα να έχει όλα τα βλέμματα πάνω του, αλλά κατάφερε το ακριβώς αντίθετο.

Από την ηλικία των 15 ετών άρχισε να παίζει ντραμς σε ένα συγκρότημα που σχημάτισε με φίλους του.
Τον επόμενο χρόνο, άλλαξε συγκρότημα και εκτός από τα ντραμς, άρχισε να γράφει τραγούδια.
Στην προσπάθειά του να δείξει στον τραγουδιστή πώς να ερμηνεύσει ένα τραγούδι του, οι φίλοι του διαπίστωσαν ότι η δική του φωνή ήταν καλύτερη.
Τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος τον προέτρεπαν να τραγουδήσει, αλλά εκείνος αρνιόταν.
Μέσα του γνώριζε ότι ήθελε να το δοκιμάσει, αλλά φοβόταν. Τελικά, τον «ανάγκασαν» να πάρει την θέση του τραγουδιστή που παραιτήθηκε για να γίνει κομμωτής.

Με τα φωνητικά του Άστλεϊ, το συγκρότημα κέντρισε το ενδιαφέρον του μουσικού παραγωγού Πιτ Γουότερμαν.
Η πρόταση του Γουότερμαν ωστόσο, δεν αφορούσε όλα τα μέλη της μπάντας.
Ο Γουότερμαν ήθελε μόνο τον Άστλεϊ, τον οποίον σκόπευε να παρουσιάσει ως σόλο τραγουδιστή.
Ο Άστλεϊ όμως δεν δέχτηκε να αφήσει τους φίλους του και απέρριψε την πρόταση. Ένα χρόνο αργότερα του απέδειξαν ότι ήταν αληθινοί φίλοι.
Βλέποντας πως δεν είχαν κανένα μέλλον, του είπαν να δεχτεί τη συμφωνία και να συνεργαστεί μόνος του με τον Γουότερμαν.
Έτσι ξεκίνησε η συνεργασία του με το στούντιο, όχι όμως ως τραγουδιστής, αλλά ως ένας απ’ τους βοηθούς.
Πριν ηχογραφήσει τα δικά του τραγούδια, πέρασε μήνες μαθαίνοντας τη διαδικασία και τον τρόπο που λειτουργούσε η δισκογραφική εταιρεία.
Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο του single, με τίτλο «When You Gonna», οι πωλήσεις ήταν λίγες και το τραγούδι πέρασε απαρατήρητο.
Όλα άλλαξαν τον Αύγουστο του 1987, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του, «Never Gonna Give You Up». Το ομώνυμο τραγούδι σκαρφάλωσε στην πρώτη θέση των βρετανικών chart, ενώ το άλμπουμ σημείωνε τεράστιες πωλήσεις σε όλο τον κόσμο.
Η φωνή του Άστλεϊ ήταν τόσο βαθιά και δυνατή, που ο περισσότερος κόσμος νόμιζε ότι ο τραγουδιστής ήταν μαύρος κι όχι ένας αδύνατος, κοκκινομάλλης νεαρός.
Μέσα σε λίγους μήνες, ο παντελώς άσημος Ρικ Άστλεϊ είχε εξελιχθεί σε ένα από τα πιο λαμπρά αστέρια της ποπ.

Η δόξα και η πίεση.

Η καριέρα του απογειώθηκε και η ζωή του Άστλεϊ άλλαξε απ’ τη μια μέρα στην άλλη.
Το καθημερινό του πρόγραμμα δεν άφηνε χρόνο για φίλους και οικογένεια.
Ταξίδευε σε όλο τον κόσμο για συναυλίες, συνεντεύξεις και δημόσιες εμφανίσεις.
Όπως δήλωσε αργότερα, τότε συνειδητοποίησε ότι η μουσική βιομηχανία δεν είχε καμία σχέση με τη μουσική, αλλά λειτουργούσε σαν ένα τεράστιο εργοστάσιο με στόχο μόνο τα χρήματα και το κέρδος.
Για χρόνια, ακολούθησε τις συμβουλές και τις οδηγίες των δισκογραφικών εταιρειών, κυκλοφορώντας άλλα τρία άλμπουμ. Η επαγγελματική επιτυχία όμως δεν το ικανοποιούσε.

Το 1992, όταν γεννήθηκε η κόρη του, αποφάσισε να κάνει μια ριζική αλλαγή: «Όταν γεννήθηκε η κορη μου, ένα φως έλαμψε στο μυαλό μου. Υπήρχαν πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή από αυτό που έκανα. Δεν ήταν το όνειρο που μου είχαν «πουλήσει. Δεν με ενδιέφερε άλλο. Δεν έβλεπα την κόρη μου για εβδομάδες. Άρχισα να φοβάμαι τα αεροπλάνα, σοβαρό πρόβλημα για έναν «διεθνή ποπ σταρ». Την ημέρα που παραιτήθηκα ήμουν στο δρόμο για το Χίθροου, όπου θα πετούσα για Νέα Υόρκη. Αλλά δεν άντεχα άλλο. Καθόμουν και έκλαιγα γιατί γνώριζα τι σήμαινε η απόφασή μου. Η μουσική βιομηχανία είναι σκληρή. Αν δεν κάνεις ό,τι σου λένε, υπάρχουν άλλοι να σε αντικαταστήσουν».

Ο Άστλεϊ τόλμησε να αφήσει πίσω τη φήμη και τη δόξα.
Για δέκα χρόνια έμεινε μακριά από τα στούντιο και τις συναυλίες.
Αφοσιώθηκε στην οικογένειά του, τη σύντροφό του, τη Δανή παραγωγό ταινιών, Lene Bausager και την κόρη τους, Έμιλι.
Επανήλθε το 2002, με το άλμπουμ «Keep It Turned On».
Ακολούθησαν κι άλλοι δίσκου, που όμως δεν γνώρισαν την επιτυχία που περίμενε.
Η καριέρα του όμως, δεν είχε φτάσει στο τέλος της.
Το 2008 πήρε το βραβείο για το «καλύτερο σόου που έγινε ποτέ», από τα ευρωπαϊκά βραβεία MTV.
Παράλληλα, το διασημότερο τραγούδι του, το «Never Gonna Give You Up», επανήλθε στα σοσιαλ μήντια.
Οι χρήστες ανέβαζαν το βίντεο κλιπ του τραγουδιού, αλλά με διαφορετικούς τίτλους, έτσι ώστε να προκαλέσουν όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο να το πατήσουν.

Όπως αποκάλυψε ο Άστλεϊ, δεν είχε καμία σχέση με το κόλπο, αλλά ήταν ευγνώμων, καθώς εξαιτίας του, κέρδισε πολλά χρήματα.
Τον Απρίλιο του 2016 κυκλοφόρησε το τραγούδι «Keep Singing», ενώ το καινούριο του άλμπουμ, με τίτλο «50», αναμένεται μέσα στο 2016.

mixanitouxronou.gr

Gandhi (1982)

 

Ο Richard Attenborough ξεκαθαρίζει από τους τίτλους της αρχής κιόλας,πως η απεικόνιση μιας τόσο γεμάτης και σημαντικής ζωής είναι εκ των προτέρων καταδικασμένη να είναι ελλιπής. Κι όμως,μέχρι τους τίτλους του τέλους η άποψη αυτή αποδεικνύεται υπέρ το δέον μετριοπαθής. Ο Attenborough κατορθώνει να κλείσει με εκπληκτική ακρίβεια σε ένα τριώρο έργο την ουσία των διδαχών και του έργου του Ινδού ηγέτη, χωρίς να καταφεύγει σε λαϊκισμους ή να δημιουργήσει μια μονόπλευρη αγιογραφία. Το σενάριο μοιράζει σωστά το χρόνο της ταινίας και φωτίζει ισοδύναμα την πολιτική πλευρά των αγώνων, αλλά και την προσωπικότητα του ατόμου που κρύβεται πίσω από αυτούς. Κι αν σε κάποια σημεία μοιάζει υπερβολικά «ακαδημαϊκό», είναι αλήθεια πως οι νεωτερισμοί δε θα εξυπηρετούσαν το σκοπό του φιλμ.

Φυσικά η μεγάλη δύναμη της ταινίας βρίσκεται στην ερμηνεία ζωής του Ben Kingsley. Είναι μία απο τις σπανιότατες φορές όπου ο ηθοποιός δεν υποδύεται απλώς ανατριχιαστικά το χαρακτήρα του, αλλά «γίνεται» ο χαρακτήρας του. Τα πάντα, από την εμφάνιση μέχρι την προφορά του Βρετανού ηθοποιού, προκαλούν το θαυμασμό.

Το εξαιρετικό είναι πως σε κανένα σημείο του φιλμ δεν έχει επέμβει η ψηφιακή τεχνολογία. Ακόμα και η σκηνή της κηδείας του Gandhi, εύκολη με τα σημερινά μέσα, γυρίστηκε με δεκάδες χιλιάδες αληθινούς κομπάρσους. Με αυτή την έννοια, το Gandhi είναι ένα από τα τελευταία πραγματικά έπη του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Πηγή:Cine.gr

 Λάτρεις των horror ταινιών ενωθείτε! Θυμάστε το Wrong Turn πίσω στο μακρινό (πλέον) 2003 και τα sequels του; Όπως όλα δείχνουν, το franchise γίνεται remake και έρχεται να σας τρομάξει -εντελώς αλλαγμένο και φρεσκαρισμένο- για το 2021.

Αν έχετε παρακολουθήσει τις ταινίες η πλοκή του reboot που απλά θα ονομάζεται “Wrong Turn” θα σας είναι γνωστή (περίπου), αφού μια ομάδα εφήβων ταξιδεύει σε μια ορεινή δασική έκταση και παίρνει κατά λάθος τη «λάθος στροφή». Έτσι, θα πέσουν πάνω σε κάποιους δολοφόνους που αυτοαποκαλούνται ως “Foundation”.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η σκηνοθεσία έχει αναλάβει ο Mike P. Nelson, ενώ το σενάριο ο Alan B. McElroy και στο εν λόγω φιλμ πρωταγωνιστούν οι Charlotte Vega (Warrior Nun), Adain Bradley (Riverdale), Bill Sage (Hap and Leonard), Emma Dumont (The Gifted), Daisy Head (Underworld: Blood Wars) και Matthew Modine (Stranger Things).

Επειδή όμως τα λόγια είναι φτώχεια παρακάτω μπορείτε να απολαύσετε το επίσημο trailer. Το Wrong Turn αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 26 Ιανουαρίου 2021.

Πηγή:Unboxholics.gr

 

Hudson Hawk

 

   Η ώρα που θα μιλήσουμε για τον τρίτο Γιάννη πλησιάζει. Απλά, δεν έχει φτάσει ακόμα. Έχουν άλλα σειρά, τουλάχιστον στη δική μου λίστα προτίμησης. Θα μιλήσουμε πρώτα για έναν άλλο ήρωα, ένα λωποδύτη - καρικατούρα, τον Eddie Hawkins. Ή αλλιώς Hudson Hawk. Ο παλιάς κοπής διαρρήκτης, που αρνείται τη χρήση όπλων αλλά και ρολογιών και χρησιμοποιεί τραγούδια, αφού γνωρίζει και τη διάρκειά τους, αλλά μπορεί ταυτόχρονα και να τα αποδώσει, ενώ ανοίγει χρηματοκιβώτια και πόρτες! Ο ρόλος που έδωσε κατ εμέ στο Bruce Willis την ευκαιρία να αποδείξει ότι είναι ηθοποιός που μπορεί να παίξει κάτι παραπάνω από «Σας σκοτώνω όλους με μια σφαίρα και μια ατάκα». Έχοντας ήδη κάνει την εμφάνισή του με το “Moonlighting” (αν και μόνο ο κ. διευθυντής το ήξερε έτσι, όλοι οι άλλοι, που ήμασταν μικροί τότε, το ξέραμε σαν «Αυτός, αυτή και τα μυστήρια». Χάλια απόδοση τίτλου, αλλά ΟΚ (σ.υ.υ.: στη σειρά ήταν απλά τέλειος και έδωσε αστραφτερά δείγματα για οτιδήποτε ακολουθήσε χρονολογικά στην καριέρα του) μας έδωσε και άλλα δείγματα με το “Look who`s talking”, αλλά εκεί υπήρχε μόνο η φωνή του. Η αρμάδα του ήταν το “Die Hard”, όπου εξελίχθηκε σε ένα πολύ επιτυχημένο franchise, καθιερώνοντας ένα νέο action hero, το John McCLane. Η πρόκληση όμως ήταν στο να μην «κολλήσει» στο McCLane. Και τα κατάφερε, προσφέροντάς μας μια απολαυστική φυσιογνωμία αρκετά διαφορετική και στυλάτη.

 

   Ο Eddie έχει μόλις βγει από τη φυλακή. Θα έρθει να τον παραλάβει ο κολλητός του φίλος Tommy – Five Tone – Messina (Danni Aiello), ώστε να τον πάει στο μαγαζί που διατηρεί και να πιει έναν καπουτσίνο! Απογοητεύεται από τη νέα εικόνα του μαγαζιού, αλλά κι από το γεγονός ότι δεν θα καταφέρει να πιει τον καφέ του. Πριν κλείσει μια ώρα έξω, έχει ήδη έτοιμη την επόμενη «δουλειά». Ο υπεύθυνος αναστολών, οι μαφιόζοι Mario Brothers και οι ζάμπλουτοι Mayflower (Richard E Grand, Sandra Bernhard), με τη βοήθεια του μπάτλερ τους Alfred (Donald Burton), όλοι θέλουν απ’ τον Eddie να τους βρει αυτό που ψάχνουν. Τους κρυστάλλους για τη μηχανή που φτιάχνει χρυσό, La machinna dell oro! Αυτοί οι κρύσταλλοι έχουν κρυφτεί από το δημιουργό τους, Leonardo Da Vinci, ο οποίος εκτός από εξαιρετικός ζωγράφος ήταν και ένας καταπληκτικός εφευρέτης, σε τρία δικά του δημιουργήματα, τα οποία βέβαια πλέον είναι ανεκτίμητης αξίας και φυλάσσονται κάτω από δρακόντεια μέτρα. Σε μια δημοπρασία θα εμφανιστεί και η Anna Baragli (Andie Mac Dowell), με την οποία και θα υπάρξει μια κάποια χημεία. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα αξεπέραστο, καθώς εκείνη έχει δεσμό με… τον Κύριο, καθώς είναι μοναχή, με αποστολή από το Βατικανό να προστατέψει τα έργα. Οι Μayflower όμως, με τη συνδρομή του στελέχους της CIA George Kaplan (James Coburn) και των πρακτόρων Snickers (Don Harvey), Kit Kat (David Caruso), Almond Joy (Lorraine Toussaint) και Butterfinger (Andrew Bryniarski), θα την αποτρέψουν, φροντίζοντας να καταλήξουν και τα τρία αντικείμενα στα χέρια τους, έχοντας ως βασικό στόχο να καταστρέψουν την παγκόσμια οικονομία. Ο μόνος που μπορεί να τους χαλάσει τα σχέδια είναι ο Hawk. Θα τα καταφέρει; Θα βρει λύση στο ζήτημα με την πράκτορα-μοναχή; Θα λύσει τα όποια ζητήματα έχει με τον Tommy; Θα πιεί επιτέλους τον καπουτσίνο του;

Πηγή:Noizy,gr Διαβάστε όλο το άρθρο στο https://www.noizy.gr/cinema-theatre/movie-reviews/hudson-hawk