Η επαρκής σκηνοθεσία του Adam Wingard (V/H/S, Pop Skull κ.α.) βοηθά το φιλμ να αναδειχθεί και να αποκτήσει αυτοτέλεια, ενδεχομένως να εξελιχθεί και σε «cult» του μέλλοντος.Διασκεδαστικό φιλμ τρόμου που συνδυάζει πετυχημένα μαύρο χιούμορ και αιματοβαμμένες σκηνές. Η προσθήκη μιας υπέροχης μουσικής επένδυσης, που παραπέμπει σε ταινίες δεκαετίας 80` (σε κάποιο σημείο η μουσική μου θύμισε τη σκηνή όπου ο Κάιλ Ρις και η Σάρα Κόνορ καταδιώκονταν από τον Εξολοθρευτή, στην ομώνυμη κλασσική ταινία του `84), και το διακριτικό μαύρο χιούμορ συνέβαλαν στην ολοκλήρωση μιας πολύ καλής ταινίας του είδους.Ο σεναριογράφος Simon Barrett υποδύεται και έναν από τους μασκοφόρους δολοφόνους και συγκεκριμένα αυτόν με τη μάσκα της τίγρης.Τα φώτα σβήνουν. Το παιχνίδι αρχίζει. Όταν μια συμμορία μασκοφόρων δολοφόνων εισβάλλει οπλισμένη με τσεκούρια στο reunion της οικογένειας Ντέιβισον, τα ατυχή θύματα δείχνουν να μην έχουν καμία ελπίδα επιβίωσης... Μέχρι τη στιγμή που ένας εντελώς «περίεργος», επισκέπτης της οικογένειας αποδεικνύεται ο πιο ταλαντούχος δολοφόνος όλων και δεν αργεί να ανατρέψει την κατάσταση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου