Savage Streets(1984). Πρωταγωνιστεί η Λίντα Μπλερ ενάντια σε μια βάναυση συμμορία βιαστών και δολοφόνων. Σκηνοθέτης της ταινίας είναι Ο Danny Steinmann (The Unseen, Friday the 13th: A New Beginning) ο οποίος σκηνοθέτησε μόνο 3 ταινίες πριν εξαφανιστεί. Είναι μία από τις λίγες ταινίες στις οποίες πρωταγωνιστούν και οι δύο ,Linda Blair και Linnea Quigley,γνωστές στο Horror Genre ηθοποιούς..
Ο δραστήριος Simon Barrett δεν χρειάζεται συστάσεις. Έχοντας γράψει σενάρια διάσημων ταινιών τρόμου όπως Dead Birds, You’re Next , V/H/S και V/H/S 2 αναλαμβάνοντας καμιά φορά και πόστο σκηνοθέτη στις προαναφερθείσες δύο ανθολογίες, αποτελεί εγγύηση στην δημιουργία τρομακτικών ιστοριών στον σύγχρονο horror κινηματογράφο.
Το Μάιο που μας έρχεται θα δει το φως της κυκλοφορίας μια νέα ταινία τρόμου με σενάριο του Barrett η οποία θα αποτελέσει και το σκηνοθετικό του ντεμπούτο σε full length ταινία. Πρόκειται για το μεταφυσικό φιλμ τρόμου «Seance» της RLJE Films που θα κυκλοφορήσει στις αίθουσές και On Demand και ψηφιακά στο δίκτυο Shudder στις 21 Μάϊου 2021.
Η υπόθεση ακολουθεί μια νεαρή κοπέλα που εγκαθίσταται σε μια γυναικεία Ακαδημία. Μια νύχτα συμμετέχει σε τελετή-séance όπου οι κοπέλες προσπαθούν να επικοινωνήσουνε με το πνεύμα μιας νεκρής φοιτήτριας που λέγεται ότι στοιχειώνει το χώρο. Πριν τα ξημερώματα όμως μια από τις κοπέλες πεθαίνει μυστηριωδώς και οι υπόλοιπες μένει να ανακαλύψουν ποιο μεγάλο κακό ξύπνησαν στην τελετή…
Πηγή:Horrormovies.gr
Πίσω από το τραγούδι, «Τhe logical song» κρύβεται η ζωή σε ένα οικοτροφείο που έκανε τον δημιουργό του να αναρωτιέται ακόμη και σήμερα για το ποιος είναι;
To «The logical song» κυκλοφόρησε ως το πρώτο single από το άλμπουμ των Supertramp, «Breakfast in America» τον Μάρτιο του 1979.
Γράφτηκε από τον Roger Hodgson, τον συνιδρυτή και βασικό τραγουδιστή του συγκροτήματος, με βάση τις εμπειρίες του από τα δέκα χρόνια που πέρασε σε οικοτροφείο, όντας βαθιά επηρεασμένος από το διαζύγιο των γονιών του όταν ήταν 12 χρονών.
«Ήμουν 29 χρονών όταν έγραψα αυτό το τραγούδι. Έψαχνα για απαντήσεις. Η βασική ερώτηση σε αυτό το τραγούδι ήταν: "Ποιος είμαι;" Tώρα είμαι 62 και ακόμα δεν έχω όλες τις απαντήσεις» δήλωσε σε μια συνέντευξή του πριν από εννιά χρόνια ο Hodgson.
Οι στίχοι του τραγουδιού αναφέρονται στο πώς η αθωότητα της παιδικής ηλικίας μπορεί γρήγορα να υποχωρήσει και να μετατραπεί σε κυνισμό καθώς τα παιδιά διδάσκονται στο σχολείο πώς να γίνουν υπεύθυνοι ενήλικες.
«Υπάρχει μια τεράστια τρύπα στην εκπαίδευση. Θυμάμαι όταν εγκατέλειψα το σχολείο στα 19, ήμουν απόλυτα μπερδεμένος. Αυτό το τραγούδι βγήκε πραγματικά από τη σύγχυσή μου. Ένιωθα ολότελα χαμένος» ομολόγησε ο Hodgson.
Στην ηχογράφησή του, πέρα από τα μουσικά όργανα, η μπάντα χρησιμοποίησε κι ένα φορητό ηλεκτρονικό παιχνίδι ποδοσφαίρου της Mattel. Αυτή η συσκευή, η οποία προηγήθηκε της Nintendo, έβγαζε έναν ασυνήθιστο ήχο, τον οποίο το γκρουπ ενσωμάτωσε στο τέλος του τραγουδιού, αμέσως μετά τη λέξη "digital".
Όπως και στη συνεργασία Lennon / McCartney, τα περισσότερα τραγούδια των Supertramp πιστώνονται στους τραγουδιστές τους Roger Hodgson και Rick Davies. Το «The logical song» γράφτηκε από τον Hodgson, αλλά έχει κάποια στοιχεία από ένα τραγούδι που έγραψε ο Davies στο άλμπουμ των Supertramp του 1974, «Crime of the Century», με τίτλο "School.".
Ο Hodgson είχε αμφιβολίες αν θα είχε απήχηση στα άλλα μέλη του συγκροτήματος. Το υποδέχθηκαν όμως με ενθουσιασμό. Μάλιστα λόγω της τελειομανίας του Hodgson, χρειάστηκαν δύο εβδομάδες για να ηχογραφηθεί.
Για το τραγούδι αυτό ο Hodgson το 1980 κέρδισε το βραβείο Ivor Novello από τη Βρετανική Ακαδημία Συνθετών, που το χαρακτήρισε το καλύτερο τραγούδι, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά εκείνης της χρονιάς.
When I was young, it seemed that life was so wonderful
A miracle, oh it was beautiful, magical
And all the birds in the trees, well they'd be singing so happily
Oh joyfully, playfully watching me
But then they send me away to teach me how to be sensible
Logical, oh responsible, practical
And they showed me a world where I could be so dependable
Oh clinical, oh intellectual, cynical
There are times when all the world's asleep
The questions run too deep
For such a simple man
Won't you please, please tell me what we've learned
I know it sounds absurd
Please tell me who I am
I said, watch what you say or they'll be calling you a radical
Liberal, oh fanatical, criminal
Won't you sign up your name, we'd like to feel you're acceptable
Respectable, oh presentable, a vegetable
Oh, take it take it yeah
But at night, when all the world's asleep
The questions run so deep
For such a simple man
Won't you please tell me what we've learned
I know it sounds absurd
Please tell me who I am, who I am, who I am, who I am
'Cause I was feeling so logical
D-d-digital
One, two, three, five
Oh, oh, oh, oh
It's getting unbelievable
Ιnfo: The logical song. Κυκλοφόρησε το 1979. Στίχοι-μουσική: Roger Hodgson. Εκτέλεση: Supertramp
Πηγή:Fosonline.gr Κώστας Χαλέμος
Το «Sister Morphine» εμπνεύστηκε η Marianne Faithfull από ένα ατύχημα. Το τραγούδι απαγορεύτηκε αρχικά και όταν κυκλοφόρησε από τους Rolling Stones κινδύνεψε από ένα... φερμουάρ.
Ο Mick Jagger έγραψε τη μουσική στη Ρώμη το 1968. Η Marianne Faithfull, που ήταν τότε το κορίτσι του, έγραψε τους στίχους. Μερικοί από τους στίχους ήταν εμπνευσμένοι από το ατύχημα που είχε η Anita Pallenberg, η κοπέλα του Keith Richards. Κατά τη νοσηλεία της, της είχαν χορηγήσει μορφίνη.
Το «Sister Morphine» του 1969
Ωστόσο η συμμετοχή της Faithfull στη δημιουργία του τραγουδιού δεν αναγνωρίστηκε παρά μόνο το 1998. Μέχρι τότε το τραγούδι, όπως τα περισσότερά των Stones, πιστωνόταν στο δίδυμο Jagger / Richards.
Το τραγούδι μιλά για έναν άντρα που πέφτει θύμα τροχαίου και πεθαίνει στο νοσοκομείο ζητώντας μορφίνη.
Η ειρωνεία είναι ότι η Faithfull είχε πέσει με τα μούτρα στα ναρκωτικά όταν το «Sister Morphine» κυκλοφόρησε από τους Stones.
Να σημειωθεί ότι κιθάρα στην ηχογράφηση του κομματιού έπαιξε ο Ry Cooder, αναπληρώνοντας τον Brian Jones (28 Φεβρουαρίου 1942 - 3 Ιουλίου 1969), που είχε μπλέξει με τα ναρκωτικά (πέθανε μάλιστα πριν κυκλοφορήσει).
Οι στίχοι βγήκαν αληθινοί για τη Marianne Faithfull καθώς λίγο καιρό μετά που τους έγραψε νοσηλεύτηκε στο Σίδνεϊ, έχοντας κάνει απόπειρα αυτοκτονίας στο άκουσμα του θανάτου του Brian Jones.
Το «Sister Morphine» του 1971
Here I lie in my hospital bed
Tell me, Sister Morphine
When are you coming round again?
Oh, I don't think I can wait that long
Oh, you see that I'm not that strong
The scream of the ambulance
Is sounding in my ears
Tell me, Sister Morphine
How long have I been lying here?
What am I doing in this place?
Why does the doctor have no face?
Oh, I can't crawl across the floor
Can't you see, Sister Morphine
I'm trying to score
Well it just goes to show
Things are not what they seem
Please, Sister Morphine
Turn my nightmares into dreams
Oh, can't you see I'm fading fast?
And that this shot will be my last
Sweet Cousin Cocaine
Lay your cool cool hand on my head
Come on, Sister Morphine
You better make up my bed
'Cause you know and I know
In the morning I'll be dead
Yeah, and you can sit around, yeah
And you can watch all the
Clean white sheets stained red
Ιnfo: Sister Morphine. Κυκλοφόρησε το 1971. Στίχοι: Marianne Faithfull. Μουσική: Mick Jagger και Keith Richards. Εκτέλεση: Rolling Stones.
Πηγή:Fosonline.gr Κώστας Χαλέμος
Μια ακόμη ταινία άξια αναφοράς είναι το AMERICAN GOTHIC με το φονικό ζευγάρι Rod Steiger- Yvonne De Carlo και την θρησκευτικά φανατισμένη οικογένειά τους, που ζουν σε ένα απομακρυσμένο νησί. Αν και η υπόθεση και μόνο παραπέμπει άνετα στα TCM και THE HILLS HAVE EYES, η ατμόσφαιρα και οι μακάβριες αποκαλύψεις των οικογενειακών μυστικών είναι η κύρια πηγή τρόμου του AMERICAN GOTHIC, που αποφεύγει κάπως τις ακραίες σπλατεριές και επικεντρώνεται περισσότερο στο μαύρο χιούμορ, υποστηριζόμενο από τις καλές ερμηνείες των δύο πρωταγωνιστών του.
Το American Gothic μπορεί να είναι ένα horror χωρίς στοιχεία splatter αλλά μας φαίνεται ανώτερο από κάποια φιλμ πχ του Wes Craven κυρίως λόγω της επιβλητικής παρουσίας του Steiger και της κυρίας Munster αυτοπροσώπως. Η μουσική είναι ατμοσφαιρική και προσθέτει πόντους στο φιλμ ενώ τα τρία «παιδόπουλα» παίζουν τους ρόλους τους τόσο φυσιολογικά που νομίζεις ότι μετά το τέλος των γυρισμάτων τους θα επέστρεψαν σε κάποιο ψυχιατρείο.
Πηγή:Cine.gr-B-Movies.gr
Ταινία δράσης που βασίζεται στο σενάριο της Ώρας του Τσακαλιού του Zinnemann και φέρνει στις οθόνες δύο δημοφιλείς γόηδες της δεκαετίας του 90. Ο Bruce Willis, εξωστρεφής και εκρηκτικός και ο Richard Gere εσωστρεφής και εγκεφαλικός αλληλοσυμπληρώνονται και τελικώς, αυτοί είναι που κρατούν την αγωνία σε ικανοποιητικά επίπεδα .Μετά τη σύλληψη ενός κακοποιού της ρωσικής μαφίας, ο αδερφός του κρατούμενου ορκίζεται εκδίκηση, και γι`αυτό προσλαμβάνει έναν εκτελεστή, το "Τσακάλι" για να δολοφονήσει ένα σημαντικό πολιτικό πρόσωπο των ΗΠΑ. Το FBI θα χρειαστεί τη βοήθεια της Isabella μιας κοπέλας ενός πρώην τρομοκράτη της ΕΤΑ και του Declan Mulqueen πρώην μέλους του ΙΡΑ που βρίσκεται στη φυλακή και ο οποίος αποφασίζει να προσφέρει την βοήθειά του με αντάλλαγμα την ελευθερία του.Ο Σίντνεϊ Πουατιέ στον τελευταίο επί της μεγάλης οθόνης ρόλο του.
«ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ» – ΑΝΟΙΧΤΟ ΔΩΡΕΑΝ ΜΑΘΗΜΑ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ με την υπογραφή του Στέλιου Καλαθά Φέτος η Συναισθηματική Διαλεκτική σε κα...
